Let's celebrate what's right in the world...??

Jaaaa, eindelijk... eindelijk weer eens een teken van leven van de andere kant van de aardbol!

Sinds we in Port Alfred zijn begonnen hebben we natuurlijk ook alweer het een en ander ondernomen, maar gelukkig niet zoveel als in Alicedale, want anders beloofde dit verhaal een ware roman te worden, van minstens 1000 bladzijdes ;)

Port Alfred is heel anders dan Alicedale. De school groter en veel formeler, de lessen veel theoretischer en vooral gewone taaie schoolonderwerpen zoals in NL in plaats van al dat leuks en spannends dat we in Alicedale kregen...
In het begin moesten we allemaal best even wennen aan ons nieuwe stekje, maar dat is inmiddels aardig gelukt en de dagen zijn zo gevuld. Soms met een rustig filmpje of een aantal potjes pool in een lokale bar maar vaak toch ook met hele andere dingen!
Zoals toch al wel op de website verschenen zijn Gert & ik ook lekker actief geweest met ons township-voetbal-project, dat is ook echt heeeeeel erg super! 'T is heel tof om iets te kunnen doen, want met heel weinig beteken je heel veel...... Ja ik weet het; wat een cliche, maar het is echt zo.. We hebben ook samen een paar keer mee geholpen met de PABO-meiden in het activiteitencentrum in de township, we hopen nog een paar keer of i.i.g. 1x mee te kunnen. Ik vond het echt hartstikke leuk. Je bent dan gewoon een middag met die kinderen aan het spelen, en je maakt ze de gelukkigste wezentjes op de aardbol door ze gewoon wat aandacht te geven. Het is ook best indrukwekkend, ze hebben namelijk echt niks, of heel weinig in vergelijk met ons... Ze zijn vies, hebben niet de mogelijkheid zichzelf te onderhouden zoals wij dat kunnen en hun kleren hangen van gaten aan elkaar. Wij hebben liedjes met ze gezongen (no worries: ik heb niet erg hard meegezongen, dat heb ik ze bespaard!), gedanst, gevoetbald, gefrisbeed, handje-klap (erg populair!!) en getekend!! Als ware dochter van mijn moeder, ging ik ze leren tekenen.. Ze moesten namelijk muziekinstrumenten tekenen en eerst tekenden Gert & ik wat op ons eigen blaadje, konden ze na tekenen.. maar ze wilden liever dat wij het op hun blaadje tekenden want natekenen lukte niet zo goed. Stapje voor stapje, streepje voor streepje tekende ik het en moesten ze het natekenen... was heel tof!!


Jezelf onderschilderen is daarentegen ook erg leuk natuurlijk! Oh en zodra een camera gespot is springen ze allen vol blijdschap je tegemoet..


"...en dan nu een rondje... jaaa goed zo" Niet dat ze je verstaan, maar het gaat om het idee! ;)

We zijn sinds we hier zitten ook niet meer ieder weekend flink de hort op gegaan, we zijn een paar keer terug naar Alicedale gegaan, Gareth's verjaardag vieren, Noma opzoeken.. Louis en Corinne verrassen.. dat laatste was wel een erg geslaagde stunt trouwens. De allereerste dag dat we hier officieel zaten ('s maandags, we waren zondag aangekomen) zijn we 's avonds terug naar Alicedale gereden (+/- 110km) om ze te verrassen in de pub. Dat was erg tof, we hebben erg gelachen en Louis & Corinne vonden het een superverrassing. Verder zijn we nog een keer naar Cintsa gegaan en dit keer hebben we Noma met ons meegenomen! Buckaneers stond nog hoog aan het verlanglijstje van Gert en mij, we wilden er wel eens een weekendje zitten ipv 1 nachtje. En Noma meenemen bleek een zeer geslaagde impuls, we hebben erg gelachen met z'n allen. Het was ook een super weekend! Vrijdag avond ff gezellig de bar in, potje poolen, beetje dansen.. heb me prima vermaakt! Maar niks kan tippen aan die zaterdag: overdag zijn we gaan paardrijden over het strand en dan door de heuvels weer terug, heel cool, al had ik de amazone-houding niet meteen onder de knie.. Knol hobbelen is misschien toch niet mijn roeping. Ik kreeg ook Mtheta mee, dat bleek de slome knol te zijn, maar ik vond 'm erg lief, hij hield graag een veilige afstand van minimaal 25 meter tussen ons en de rest van de groep. We liepen voorbij een gezinnetje waarvan de kindjes even het paard van Gert konden aaien (erg mooi want zo kon ik even bij kon komen), ik sukkel er voorbij hoor ik die moeder tegen d'r dochtertje zeggen: 'look she has the slow horse..' NICE!

Oops horsy, waar gaan we heen... ?? (Help!?)

Kijk, das beter, hier komt de ware amazone al boven!

Na het paardrijden wachtte mij een heerlijke massage!! Had de eerste keer dat we in Cintsa waren al gelezen dat dat daar kon.. en was al vastbesloten daar gebruik van te gaan maken. Anderhalf uur lang ben ik heerlijk gekneed onder het genot van een uiterst zweverig muziekje.. worth every penny!!
Ben ook 1 van de weekenden op de campus gebleven, want ik moest mijn toets nog maken (die had ik gemist omdat ik met papa en mama in Botswana rondzwierf) en die kon blijkbaar alleen op een zaterdag!? Heb inmiddels wel al te horen gekregen dat ik er sowieso 70% op had gehaald, en ik had maar heel weinig nodig dus ik kan trots vermelden dat ik mn moduul gehaald heb!

Even denken hoor, wat spook ik hier nog meer allemaal uit..?? ;)
Ik ben druk bezig om m'n duikbrevet te halen, dat is echt wel heel cool, maar zeker geen kattepis!! Jezus man, alleen al met al je spullen naar die boot waggelen..pffff dat voel je wel! Da's zwaar joh! En da's echt geen geintje.. Ik sta eerst al uren te trekken en wringen voordat ik mezelf in m'n pinguin-pakje heb gewurmd, wat mij vaak al niet lukt zonder wat hulp (zie foto; waar mijn instructrice aardig aan me staat te sjorren om het aan te krijgen), ze zijn dan nog wat vochtige en mijn pakje heeft van die fijne rubberen uiteindes bij de pijpen en mouwen, dat is blijkbaar wel lekker warm in het water, maar een hel om in te komen. Soms is dat pak weg en dan krijg een maat groter.. nou zou je zeggen, die krijg je vast makkelijker aan.. dat klopt! Maar dat is een pak gemaakt voor jongetjes en ik heb 'zeeen' van ruimte over bij m'n kruis...best rara gewaarwording moet ik eerlijk bekennnen, en die is inderdaad minder warm dan dat andere pakkie.. enfin! Dat is alleen het pak.. dan komen er nog gewichten om je middel, bij mij heeft dit gewicht tot nu toe geschommeld tussen de 4 en 6 kilo. Dan nog zo'n 'luchtvest', waar je fles aan vast zit (10 liter), flippers in je hand en duikbril... en dan nog even een stukje lopen naar de boot... hijg hijg... dat is best zwaar!!
Wat duiken betreft staat Port Alfred bekend om zijn prachtige riffen, 1 van de betere plekken van Zuid-Afrika zelfs, alleen staat dit mooie plekje er ook om bekend dat het zicht en de duikomstandigheden er vaak niet goed zijn. Dat is waar wij ook nog voornamelijk mee te kampen hebben gehad. Onze eerste duik, in de Kariega rivier, pakte lichtelijk catastrofisch uit.. Robert (jajaja deze grote vriendelijke reus, ook wel bekend als mijn lieve huisgenoot is mijn duik-buddy!) en ik raakte elkaar voornamelijk kwijt, stuiterde op en neer, raakte de rest kwijt en hebben werkelijk niks gezien. Het zicht was rampzalig, en na wat gestuiter en angstig heen en weer geslingerd te zijn hebben we lieflijk elkaars handje vastgehouden tot we waren beland bij het eindpunt (dit was al na 10 min, want we waren iets te snel gegaan in al onze angst!).. Not a very good start! Om onze 'skills' (of een deel ervan) te doen gingen we naar Port Elizabeth, vol goede moed begonnen wij ons om te kleden op de parkeerplaats (zie foto's) om ons daarna naar de zee te begeven.. Dit was de zwaartse duik die ik tot nu toe gemaakt heb: in vol ornaat moesten we eerst nog een trappetje op, bruggetje over, trappetje af, over het mulle zand naar de zee, daar met blote voeten de zee in wandelen en 250 meter snorkelen naar het punt waar we af zouden dalen de blauwe diepte in... toen ik aan kwam bij de zee was ik best moe, en het water in komen bleek nog een moeilijke opgave, er lagen namelijk overal rotsen en die golven die duwen je om!, en probeer als je wat hulpeloos op je rug over de rotsen stuitert maar eens overeind te komen, weer op te staan en door te lopen om vervolgens je flippers bij middelhoogte nog even aan te doen... lange tijd later konden Robert en ik eindelijk op zoek naar de wonderen van het grote water. Na de duik en het terugzwemmen naar de kant, was ik helemaal op, Gert moest me helpen om m'n gewichtsriem te dragen want ik kon geen stap meer zetten, en m'n poezelige voetjes lagen helemaal open van de rotsen! Toch was ik al meer tevreden, ik had van alles gezien en al het een en ander voor m'n brevet gehaald. Daarna is het alleen nog maar beter gegaan en ik hoef nog maar 1 duik om m'n brevet te halen, heb m'n toets netjes gehaald en al m'n 'skills' gehaald...Over 1,5 week zit ik in Sodwana Bay, net onder Mozambique, wat 1 van 's werelds mooiste duik-plekjes behoort te zijn. Goede omstandigheden en prachtig rif, vaak wel tot 40 meter zicht en velen spotten walvishaaien van wel 18 meter. Dus kan niet wachten!! Al moet ik wel bekennen dat ik denk dat ik mijn pinguin-pakje toch aardig ga bevuilen als ik naast zo'n 'haring' van 18 meter moet zwemmen! :)


(sjor sjor...blijven trekken, het past wel.. HEUS!!)

Helemaal links sta ik nog heel stoer met mijn duimpje omhoog, en knikkende knietjes bezwijkend onder alle druk, mijn stond nog een hele rots-dans te wachten!

We hadden 2 weekjes geleden ook besloten maar eens een weekendje rustig aan te doen, in onze eigen bedjes te slapen, maar bij ons in de buurt is ook nog het nodige te beleven en bezichten dus dat gingen we dan maar eens mooi doen!
Na een lam middagje op een net iets te frisjes strandje te hebben doorgebracht gingen we voor de culture achtergrond van onze huidige woonplaats.. Wat blijkt nou.. Bathurst (grenzend aan Port Alfred) is het thuis van de 'Big Pineapple'!! De grootste ananas in de wereld!! Ook vindt men er de kroeg: 'the Pig and Whistle', Zuid-Afrika's oudste kroeg, geopend door de '1820-settlers' in 1832, "There is no thurst, like Bathurst" hangt nog met trots aan de muur!

Eerlijk is eerlijk: hij is groot! En we hebben ons er prima vermaakt, de volle 10 minuten die we er hebben rondgehangen! :)
Je kunt er zelfs in als je wilt, maar daarvoor waren wij helaas net iets te laat! Gert, Robert, Anneke en ik waren met z'n 4-tjes en kunnen er nog dagelijks smakelijk om lachen. Het drankje daarna in de Pg&Whistle ging er dan ook met een grote lach in!

Zoals we in Alicedale met grote regelmaat op excursie gingen, doen we dat tijdens dit programma helaas niet zo, wel zijn we laatst naar Kudu Ridge gegaan, een game ranch. Met mr. Lee als onze begeleider. Mr. Lee is nogal een apart verhaal, maar die verhalen volgen thuis allemaal wel! De eigenaar van Kudu Ridge was een vriend van mr. Lee en die zou ons onze colleges geven.. Deze beste man, alhoewel alleraardigst, is de grootste alcoholist die ik ooit gezien heb! Wij kwamen in de loop van de ochtend aan, en tijdens ons eerste college had hij al 4 pilsjes weggetikt (we hebben het over half 11 's ochtends).. komt bij dat mr. Lee vrolijk meedeed. En de huishoudelijke boodschappen richting ons omvatten ook voornamelijk de mededeling dat de bar open was... dit ging de hele dag/avond/nacht door... Mr. Lee zat, de eigenaar zat en wij waren blijkbaar maar wat saai want wij waren niet zat..of althans de meesten niet! Verder kregen we een uiterst amerikaanse DVD voor onze kiezen, waarin een goed-hartige sul je 20 min lang alleen maar (niet overdreven) verkondigt: "Let's celebrate what's right in the world" Na dit keer op keer te hebben gehoord en het te hebben bestempeld als ware sekte-tekst/indoctrinatie, waren zowel mr. lee en de eigenaar ietwat beledigd door onze reactie.. zat als ze waren zijn ze gaan slapen en hebben we er niks meer over gehoord. "Let's celebrate what's right in the world" is echter nog het gesprek van dag hier!
Wat nog steeds op onze to do-liijstjes vanuit het programma van Alicedale stond was: RIFLE PRACTISE... klinkt heel stoer, was het ook, maar dat was eens maar nooit weer: zo'n geweer is niet voor mij weggelegd. De terugslag sloeg mij bijna uit m'n sokjes! Maar de foto's zijn daarentegen wel weer stoer natuurlijk! ;)

Dat was raak...

Twee geweren, twee keer proberen.. Net als op de kermis, alleen geen knuffels te winnen!!

'Bad boys, bad boys, what you gonna do... "

Het is alweer een lang verhaal, maar ik had ook al zolang niks meer erop gezet, en aangezien ik nog maar 2 weekjes in dit mooie land ben, zal mijn afsluiting waarschijnlijk in het pitoreske Heeze worden upgeload. D'r zal dus zeker nog wel een stukje achteraan komen over mijn avonturen in het prachtige Sodwana Bay waar ik nog heerlijk een aantal daagje voor vertrek mag vertoeven! Maar voordat ik afsluit, kan ik het toch niet nalaten om nog even de allerlaatste spannende gebeurtenis van de campus te vertellen!!
Een heuse 'DRUG-BUST', met een smoes werd iedereen bij elkaar geronseld in de eetzaal, waarna er een blikje agenten werd opgetrokken (zo'n 30-35man) die binnen kwamen wandelen, de handschoentjes nog even goed aantrokken en ja hoor 1 voor 1 werden wij doorzocht en mochten we niet van onze plaatsen wijken totdat je onder begeleiding van een agent naar je kamer werd gebracht en dan werd deze nog even goed door gezocht. Alle NL-se studenten hadden de dag van hun leven en vonden het voornamelijk een grote grap, dit amusement aan onze zijde werd niet echt gewaardeerd door politie-agenten met hun drugs-puppies. Ik heb zelfs toestemming moeten vragen om naar m'n kappers-afspraak te gaan, ook tampons bleken verdachte objecten te zijn die nader onderzoek behoeften... En dan mogen wij niet lachen?!?!!
Jaaaa je maakt nog eens wat mee hier in diep donker Afrika :)

Nog maar twee weekjes en ik bevind me momenteel in vliegtuigstoel op weg naar 'home sweet home'.
Dan vertel ik alles uitgebreid en nog veel veel meer!!!

Hele dikke KUS
Anne

coming coming...

Het is even geleden en er zal nog steeds even gewacht moeten worden maar binnenkort zal ik dan toch eindelijk eens wat nieuwe verhalen op mijn website zetten...

Het zal wat korter zijn verteld, dan inmiddels van mij gewend, maar het schiet er toch een beetje bij in om de website helemaal netjes upgedate te houden zo hier in het mooie Zuid-Afrika!
Zeker nu Gert en ik druk bezig zijn met allerlei leuke, spannende projectjes in de township. Wat overigens heel goed gaat: Ik wil ook vast iedereen alvast heel erg bedanken voor wat zij al gedaan hebben om ons te helpen!!

Nou nog even volhouden.. voor die paar overgebleven fanatieke lezers!

Dikke Kus Anne

Help ons helpen...!!

Ja dat klinkt spannend he???

Nou ik heb het volgende:
Gert en ik zijn druk bezig met een project in de lokale township, NeMaTo (Nelson Mandela Township)... Naast school zijn we bezig met een project voor de voetbaljeugd daar (tussen de 6-15 jaar)!! Zij hebben bijna niks om mee te spelen, om mee te voetballen... en daar willen wij verandering in brengen....beter gezegd daar zijn we volop mee bezig, maar dat kunnen we niet alleen...

http://www.annovyn.org
(onder iniatieven staat een artikeltje wat wij geschreven hebben, onder het kopje: 'voetballertjes in afrika')

Dit is een stichting, waar onder andere de papa van Gert actief mee is, en zij hebben ons al erg veel verder geholpen!! Maar alle beetjes helpen!!
Dus ga kijken op hun site, lees ons stukje...en ben gul, zou ik willen vragen!! :)
De NeMaTo-voetbalheldjes kunnen onze hulp hard gebruiken namelijk..

Ziehier een aantal van die apekoppies waarvoor we het doen:





Baie dankie!!!

Dikke Kus Anne

Strike a pose..and say cheese!

It's picture time!!!

Het heeft weer even geduurd, maar bij deze dan toch eindelijk wat fotootjes van een hele mooie reis door Botswana...
Het was eigenlijk mijn intentie om ze gewoon tussen mijn verhaal te plakken, zoals ik dat elke eerder heb gedaan, maar dan zette ik het tegelijkertijd online en dat ging nu even mis...enfin om iedereen een lange uitleg te besparen en het mezelf ook even wat makkelijker te maken heb ik besloten om de foto's hier los onder te zetten...so enjoy the show, but be warned: don't get too jealous!!

Het vliegtuigje waarmee we van Maun naar ons eerste kamp gevlogen zijn: Nxabega...de 2e keer (op weg naar het 2e kamp) beviel het me iets minder. Ik geloof dat ik groen zag van misselijkheid!
Tweede foto is onze eerste Afrikaanse zonsondergang; not too bad ej?

Ons vervoer door de parken en 1 van zijn vriendelijke inwoners..Well-spotted!! That's a good sign...

Dr. Livingstone, I presume?? In een heuse 'mokoro' (traditionele kano) door de Okavango Delta, 'sliding across Hippo Highway'...een pad bezaait met waterlelies en afgeschermd door riet en papyrus.

There we are dr. Livingstone....sliding down Hippo Highway. Oh en natuurlijk mrs. Livingstone, onlosmakelijk verbonden met een vernuftig staaltje fotografie-techniek om haar nek.

Hier had Monet nog wel eens een aardig schilderijtje van kunnen maken...waterlelies genoeg in ieder geval! Prachtig uitzicht over het stille water van de delta, waar wij heerlijk van konden genieten terwijl wij voort geduwd werden in onze mokoro's...

Wederom 2 plaatjes van de delta met 1 van zijn vriendelijk bewoners, op de tweede kunnen de kenners onder ons de hoge papyrus-planten al herkennen. Die stonden volop aan de waterzijdes van delta. De egyptenaren zouden er jaloers op zijn...

En nog maar een plaatje van de delta, met zijn lelie-bladeren (grote joh!)..en 1 van zijn kleinere inwoners, een riet-kikkertje. En geloof het of niet dit is een volwassen kikker, en d'r komt aardig wat herrie uit voor zo'n klein beestje!

Dit was onze 2e zonsondergang, picture this: je zit in een bootje, beetje onderuitgezakt, met een drankje in je ene hand en wat nootjes in de andere, je kijkt opzij en dit is wat je ziet...Ain't life a bit...beach???

Who needs a road, if you have a 4x4...Tja ik doe het ze niet na met mama's twingo, dat weet ik in ieder geval zeker! En bah daar heb je er weer zo 1, weer zo'n mooie zonsondergang. Dit keer met nog een mooi voorbeeld van een cumulus nimbus (toch maar weer even bewijzen dat ik heus wat leer voor al jullie ongelovigen daar ver weg die dat nog steeds niet willen geloven! Wolkjes-kennis...daar kom je verder mee in het leven!!)

It's a hippo!!...well-spotted! We hadden het grote geluk 3 hippo's voor onze neuzen het water in te zien rennen...Maar vergis je niet zulke logge beestjes zijn nog steeds erg snel, you don't want to come between them and their water!!


Toen wij het Moremi achter ons lieten om op weg te gaan naar ons 3e kamp in het Chobe National Park, reden we nog door enkele dorpjes. Om nog wat voorraden op te pikken stopten we bij een winkeltje, waar een aantal kindjes stonden te kijken naar de 'ilungu's' (zo noemen ze de blanke medemens, fonetisch geschreven..letterlijk betekent het 'wit schuim' en bedoelden ze daarmee het schuim wat de zee soms op het strand achterlaat..Niet echt een vleiend koosnaampje!) Mama mocht de speelgoed-autootjes van deze jochies bewonderen nadat zij hun vertrouwen gewonnen had met wat snoepgoed.

Even lunchen onderweg...

En nog eentje....tja ik kan nog wel een blikje of 3 opentrekken met 'African Sunsets', en dan nog blijven ze mooi! Voor de betere spotters onder ons hoef ik de gnoe's a.k.a blauwe wildebeesten niet meer aan te wijzen links op de foto!


Van Savuti (kamp 3) naar Serondela (kamp 4) waar het wederom goed vertoeven was aan de Chobe rivier. Een boottochtje ontluikte weer heel wat natuurlijk schoon; een baby-hippo op de waterkant, een moeder met haar baby (hippo's), vogels, kuddes olifanten en buffels, en heel wat mooie uitzichten! Wijntje erbij, zoutje erbij, camera gereed, wat wil een mens nou nog meer?

Dennis, mooi poserend naast een heuse regenboog, en mijn vriendjes...zij zaten buiten mijn tent en op de grote na zijn ze daar braaf blijven zitten tijdens mijn verblijf!

Op onze laatste dag in Botswana kwamen onze vrienden de impala's in grote getale bijeen om doei te zeggen... het is maar een klein fotootje, maar je kunt goed zien dat het er heel veel zijn. Daarnaast dr. & mrs. Livingstone bij 1 van de grootste baobabs in Botswana, al dan niet de grootste...niet de oudste daarentegen, deze is slechts zo'n 1500 jaar oud. Het lijken er een heleboel, maar al die 'boomstammen' die je ziet, zijn van 1 boom.

What can I say: Victoria Falls... wauw!!

... en nog eens wauw!!!

Lunchen in Matetsi Water Lodge, wat een verwennerij, zo wil iedereen 10 daagjes bushbush wel afsluiten toch? Een lekker glaasje wijn erbij...
Hoe beter af te sluiten dan met een mooie ondergaande zon op de Zambezi rivier.. de rivier die met 150 000 000 liter per seconde naar beneden lazert bij de Victoria Falls.

Hierna zijn we naar Zuid-Afrika gevlogen waar we in een week de Garden Route, oftewel gewoon de tuinroute hebben gereden. Hier heb ik veel minder foto's van... maar iets zegt me dat er voorlopig weer genoeg nieuwe op de site staan!!
Voor daadwerkelijk de tuinroute te zijn gaan rijden ben ik eerst met mijn ouders naar Alicedale gereden, waar zij met eigen ogen konden zien, waar ik nu precies studeerde. Met dat doel in mijn achterhoofd hebben we onze dag voornamelijk doorgebracht, daar, waar ik hem ook veelvuldig heb doorgebracht al die weken: het zwembad! Jep, it's hell in Africa, zoals ze hier graag zeggen... Daar hebben we ook nog even heerlijk in het zonnetje geluncht, samen met Noma.. Dat was erg gezellig en ik vond het ook erg leuk om Noma even aan papa&mama voor te kunnen stellen! De dag erop begon onze trip die ons van Knysna, naar Oudtshoorn, en via Franschhoek naar Kaapstad zou leiden. Voordat we naar Knysna gingen hebben we nog een bezoekje gebracht aan Addo Elephant Park, zeer leuk, maar je raakt wat verwend na zo'n trip door de bushbush, waardoor we slechts een enkele nieuwe diesoort zagen, althans nieuw voor papa&mama. Zo zagen we eland en rood hartebeest.. maar verder nog veel meer natuurlijk!
Daarna naar Knysna, wat nog iets verder bleek dan gedacht, maar de weg er naartoe, via Tsitsikamma is erg mooi, het gebied daar staat ook wel bekend als prachtig natuurgebied, en er staan al even plannen op de agenda om daar te gaan hiken, of een ' canopy tree top'-tour te doen, waarbij je in tuigjes onder de boomtoppen doorzwiert van de ene plek naar de andere...beetje tarzan spelen dus!
In Knysna hadden we wat slechter weer, en de ervaring dat mama opgejaagd werd door een of ander ventje bij de bank, en d'r pas ingeslikt, uiteindelijk hebben die ratten nog een mooi bedrag mee weten te pikken! Dat was allemaal wat minder! Maar het hotel was erg goed, we hebben er heerlijk gegeten, ze hadden er lekkere wijn en gruwelijk lekkere Kahlua Coffee's na!! Ook hebben mama & ik daar samen van enkele shotjes zitten genieten, wat nu nog steeds tot leuke opmerkingen leidt in de groep...tja, ik drink inderdaad gewoon shotjes met mn mama, springbokjes, kudu's, nutty angels... Die laatste is een zekere aanrader!! (oh mam, heb een nieuwe die ik je thuis meteen kan laten proeven: bushman ball's, klinkt apart, maar is ook erg lekker! Daarna ben ik nog even met onze kelner en de barman de stad in gewipt.. ook erg gezellig en goed voor je ego, daten met 2 kerels..kan ik iedereen aanraden!
In Oudtshoorn zaten we in een heel mooi guest house, tussen allerlei struisvogelboerderijen, we zaten er maar 1 nacht, maar dat was super! Heerlijk gegeten, in een erg sfeervolle kamer en relaxt nagenieten in ons eigen huisje. De dag erna was onze auto voor ons gewassen, zodat we klaar waren voor vertrek...service at it's best! In Oudtshoorn hebben we nog de Limestone Cango Caves bezocht en een dierentuin. De grotten waar wel erg mooi, al was het praatje van onze gids wat monotoom, (te vaak verteld waarschijnlijk), en de grapjes wat te ingestudeerd. De grotten van de St. Pietersberg zijn toch wel ietsjes kleiner... De dierentuin viel tegen, omdat we natuurlijk dagenlang al deze dieren en veel meer in hun eigen vrije, ruime, omgeving hadden bewonderd...dan is een leeuw of cheetah in een kooitje een dubbele ervaring!
Toen zette onze reis zich voort naar Franschhoek, de wijnstreek van Zuid-Afrika! Daar wederom weer een erg leuk guest house-je, dat door een Nederlands koppel werd gerund, daar aangekomen hadden we weer wat mooier weer, met wat meer zon.. Dus mama en ik waren duidelijk eensgezind over de activiteiten die we wilden doen... niks namelijk... lekker in het zonnetje aan het zwembad! Dus na 's ochtends kort wat van het gebied en de wijngaarden te hebben gezien, was dat precies wat we de rest van de dag uitgespookt hebben! 'S avond was het dan ineens alweer onze laatste avond samen.. maar die hebben in stijl afgesloten met een heerlijke maaltijd in een restaurantje dicht bij onze guest house. De kok maakte ware kunstwerkjes van wat hij op ons bord legde!! Die nacht heb ik heerlijk genoten van mijn voorlopig laatste nacht in een 2-persoonsbed, een douche die het perfect doet en een tv aan mijn voeteneinde... Voorlopig zit dat er niet meer in namelijk!
Vrijdag 15 april..we zijn naar Kaapstad gereden en hebben daar nog even met Sarah & Gert wat gedronken in de haven, voordat ik afscheid nam en met hen meeging. Papa en mama hadden nog wat uurtjes om Kaapstad te zien, ik verhuisde slechts van de ene auto naar de ander, want ons wachtte nog een lange reis terug naar Alicedale/Port Alfred.

Inmiddels zit ik alweer even in Port Alfred, en het bevalt me prima! Alicedale was heel anders, veel vrijer, informeler, veel meer leukere activiteiten (game drives etc.) maar dit is ook heel interessant. Ter gelegenheid van het jubileum van school mochten we een heuse beach clean-up doen... Rare activiteit zou je zeggen, klopt dat was het ook, je zou eerder een feestje verwachten...Maar ik heb achteraf heel veel lol gehad en we hebben met z'n allen (6-en) in 1,5 uur 5 vuilniszakken opgehaald. En als beloning spotten we dolfijnen bij terugkomst bij de pier...wauw!! Ik hoop dat ik ze nog ooit, beter, kan zien!!

Binnekort zal ik wel weer een heel verhaal online zetten over mijn bezigheden tot nu toe, sinds ik in Port Alfred zit, maar ik denk dat ik voorlopig wel weer voor genoeg leesvoer gezorgd heb!! :)

De tijd vliegt voorbij hier, dus ik heb het gevoel dat ik hier prima neer kan zetten:
Tot snel!!!
Hele Dikke Kus Anne