Ubomi bumnandi nyani

Ja jee waar moet ik beginnen…Het is alweer even geleden dat ik mijn laatste verhalen online gezet heb. Maar ik heb het beste excuus ooit, want voor een groot deel van de periode bevond ik mij in een uiterst internetloze omgeving: het ‘parrahachtige’ Botswana.
Maar ik zal uiteraard bij het begin beginnen. Maandag 28 maart vloog ik laat in de middag naar Johannesburg om mijn paps en mams daar te treffen, voor het begin van onze mooie gezamenlijke avontuurlijke trip door Botswana, eindigend in Zimbabwe. Eigenlijk had ik nog geen vakantie, en daardoor liep ik mijn eindtoets mis (uiterst spijtig natuurlijk), maar gelukkig kan ik deze nog inhalen op mijn 2e campus (in het toeristische, pittoreske Port Alfred). Na een heus uitzwaai-ritueel ging ik dan op weg naar het vliegtuig, heel spannend allemaal, ik had er superveel zin in. Ook om papa en mama weer te zien, om alle verhalen te kunnen vertellen, maar ook om nieuws van thuis te horen. Daarbij oogde onze reisbeschrijving ook niet geheel onaardig wat bij mij ook wel enig enthousiasme opwekte!!
Eenmaal herenigd in Jo’burg hebben we de avond opgevuld met veel verhalen en mijner zijde. Daarna nog maar even goed genieten van een heerlijk bedje, een lekkere douche en van volop licht, want de volgende dag begon ons avontuur in de bushbush.
Eenmaal gearriveerd in Maun, Botswana troffen we een duidelijk cumulus nimbus in de lucht…regen dus. Maar dat is 1 van de goede tekens waar ons dagelijks leven vol van is, hebben wij geleerd van onze gids. ‘It’s a good sign’ zal in huize van Spreeuwel onlosmakelijk verbonden zijn met regen, impala’s, en Dennis (onze gids). In Maun werden wij gelijk opgepikt door Dennis en ontmoeten wij onze uiterst spraakzame reisgenote Danielle, een Française die onafgebroken de meeste uiteenlopende spannende verhalen wist te vertellen. Of toch niet? Vooral mama kon het erg goed vinden met deze vrouw, en vervulde voor haar een ware voorbeeldsfunctie, dit betrof vooral de keuze van de zetel in de auto.
Vanuit Maun vervolgde onze weg zich verder per klein vliegtuigje, over de Okavango Delta…een schitterend gebied en ik keek dan ook mijn ogen uit tijdens onze vlucht. Wat gelukkig ook maar goed was, want tijdens de tweede vlucht heb ik mijn ogen voornamelijk dicht gehad, wegens het groen zien van misselijkheid…De aankomst op het kamp (1ste van de 4) was te mooi om waar te zijn!! Mooie canvas tenten waren opgezet met een netjes opgemaakt veldbedje erin, netjes opgevouwen handdoekjes, een tafeltje met anti- muggenzalf, muggenspray, douchegel, bodylotion, een shampootje en een zeepje, verder stond er een camping lamp, en buiten de tent was er een heus was-bassintje waar regelmatig vers, lauw-warm water in gegoten werd zodat je je even kon wassen…echt wauw!! Je kunt je haast niet voorstellen hoeveel luxe en service je kunt ontvangen met weinig middelen, midden in de bushbush. Er werden heerlijke 3-gangen maaltijden voor ons voorbereid aan leuk gedekte tafels, met een kaarsje en een wijntje die het compleet maakten. Dit eerste kamp heette Nxabega, plek van giraffen. Na aankomst kregen we een lekkere lunch, wat tijd om je op te frissen en toen was het tijd voor onze 1ste game drive (waarna er nog velen zouden volgen). Dr. & Mrs. Livingstone, (also known as papa & mama), gewapend met camera en verrekijker, waren er helemaal klaar voor. Botswana bleek ons inderdaad goed gezind na onze komst met regen want we troffen gelijk al kuddes olifanten, in allerlei maten, zebra’s, gnoe’s, impalas en giraffen. Bij het genot van een glaasje wijn, fris of een biertje en wat nootjes bewonderden wij onze eerste onvergetelijke zonsondergang terwijl op zo’n 20 meter van ons zebra’s en gnoe’s kalmpjes graasden. Op onze donkere terugweg zagen we nog een hele groep impalas en giraffen dichtbij het kamp. Not bad for a 1st day…that’s a good sign!
Aangezien de wektijden tussen 5 en 6uur ’s ochtends lagen, gingen we maar vroeg naar bed, want we wilden wel fris en fruitig zijn voor de volgende dag. De volgende dag had ook weer veel voor ons in petto, waaronder een boottochtje per mokoro (traditionele kano’s, origineel gemaakt uit uitgeholde boomstammen, die van ons waren met oog op het milieu en conservatie van kunststof). Onvoorstelbaar zoals je daar door de okavango delta ‘glijdt’ in je mokoro, met om je heen tal lelies, papyrus en oorverdovende stilte op wat vogeltjes na. Vogels waren er sowieso heel veel te vinden in de gebieden die wij bezocht hebben. Ik kon al aardig wat dieren opnoemen tijdens deze trip, maar van vogels had ik niet zoveel kaas gegeten. Gezien de diepte van het water en op aanraden van onze gids besloten we missie hippo nog maar even uit te stellen, onze nieuwe streven was het lokaliseren van het onmenselijk grote rietkikkertje..dit kleintje van ongeveer 1cm lengte (volgroeid) maakt ’s avonds een behoorlijk geluid (doet je een beetje denken aan een xylofoon). Na een kleine tijd vonden we er eentje…damn die beestjes zijn écht klein! Maar wel heel schattig, dus toen we er de dag erna 1 op de auto vonden heb ik die op een opengesneden mini-watermeloentje gezet zodat ie het hopelijk misschien wel ietsjes langer zou overleven. De uitzichten, de omgeving kon ik tijdens dit mokoro-tochtje ook niet vaak genoeg op de foto zetten. Verder zijn we buiten het water ook weer volop verwend deze dag, we zagen kudu’s, impala’s, giraffen, olifanten, tssessebe’s (snelste antilope ter wereld) en veel roadrunners. Dat is klein gevogelte met een ongelooflijke drang om tot op het allerlaatste moment voor de wielen van je auto te gaan rennen. En je hebt ze in allerlei kleuren en maten. Die middag stond er wederom een boottochtje op het menu alleen dit keer gingen we op een motorboot, om nog meer van het gebied te kunnen zien. Tijdens deze trip zijn we vooral heel veel vogels tegengekomen, Afrikaanse jacana’s, Afrikaanse darters, visarenden, ijsvogels, bee eaters (geen idee of wij ze ook bijenetertjes noemen) wat erg mooie kleine kleurrijke vogeltjes zijn en Zsazsu’s…van de Lion King, geelgebekt, roodgebekt, grijsgebekt of nog andere soorten. Je komt ogen te kort op zulke uitstapjes. Ook werden we weer op een adembenemende zonsondergang getrakteerd…zo vanuit ons bootje, wederom onder het genot van een smakelijk drankje en nootje konden we genieten van onze 2e prachtige Afrikaanse zonsondergang. Deze borreluurtjes rankten al snel hoog in de favorieten.
De volgende dag werden vroeg uit onze slaap gehaald want die dag was het tijd om op zoek te gaan naar het tweede kamp, in het Moremi Game Reserve. Wij, Nederlanders, staan er in sommige landen om bekend dat wij alles van thuis met ons meesleuren op vakantie, dit vooroordeel kan even bevestigd worden, zelfs onze regen kunnen wij niet achterlaten. Goed voor Botswana wat ons vanaf nu met open armen zal ontvangen, goed voor hun droge land, maar wij brachten onze siësta knus onder een tentzeiltje door. Dit werd echter meteen vergeten doordat wij op onze middag drive een hele groep hippo’s spotten…wauw!! Ik had ze al eens eerder gezien, maar niet echt, of niet echt goed en nu lagen ze voor het oprapen. Deze wandelende mestwagens zijn 1 van de indrukwekkendste dieren. Zo log en lomp als ze zijn, zijn ze ook gevaarlijk, en ze zien er nog wel zo schattig uit!! Die avond probeerden onze bedtijden nog ietwat normaal te houden, en we hebben het toch mooi tot 21.00-21.15u volgehouden. Tja het is haast niet voor te stellen dat je zo moe bent, want het enige waar je je dag mee vult is namelijk eten (ontbijt), zitten, eten (lunch), zitten, eten (avondeten), eventjes ‘bush-tv’ channel 1: kampvuurtje en slapen. Maar die frisse buitenlucht en dat getuur naar al dat moois om je heen maakt je toch erg moe. Al probeerde ik er niet te snel aan toe te geven en ik vond daarvoor snel een goede indicatie. Niet gaan slapen voordat Goede Tijden, Slechte Tijden afgelopen is, ik ben tenslotte pas 22! Vanaf dag 4 begonnen wij onze ogen toch al aardig open te houden voor de panthera leo, oftewel leeuwen. Achteraf bleek dat we daar nog even onsuccesvol in zouden blijken…maar de goden waren ons toch goedgestemd met al onze regen, op de allerlaatste dag was het namelijk dan toch raak. Die 4e dag zagen we op de leeuwen na wel weer van alles tofs: zebra, gnoe (blauwe wildebeest), impala, kudu, vervet monkey (een schattig klein grijs aapje met een felrood penisje en knalblauwe balletjes…des te blauwer de balletjes des te beter het mannetje schijnen de vrouwtjes te denken) en wederom hippo’s. Over hippo’s is hier een algemeen verhaal bekend, het zijn namelijk best rare beesten, ze leven in het water maar moeten het water uit om te eten, en de manier waarop ze hun grote boodschap doen…Ik ben er heilig van overtuigd dat dit dier model gestaan heeft voor de prototypes van onze mestwagens! Groot, rond, sproeiend! De hippo heeft aan God gevraagd, het is zo druk op het land, ik ben niet snel, ik pas niet bij de andere dieren mag ik aub in het water leven. Ja maar daar heb ik al andere dieren leven zei God tegen de hippo, dat kan niet, dan eet jij mijn vissen op! Nou, zei de hippo, dan ga ik ’s avonds het water uit om te grazen en dan raak ik geen vis aan! Maar hoe kan ik dat controleren dacht God? Ook daarvoor had de hippo een oplossing, dan kom ik het water uit om mijn grote boodschap op het land te doen, dan blijft U water schoon en dan kunt U mijn poep controleren op vissenbotjes! En tot op de dag van vandaag houdt de hippo zich braaf aan zijn afspraak en ’s avonds komt deze strontmachine dus uit het water en sproeit zijn stront over het land! Wij hadden deze dag een prachtig uitzicht op deze dieren. We zagen 3 stuks vanuit de bosjes het water in rennen…dat was schitterend om te zien!
Dag 5, jee wat vliegt de tijd, het was alweer tijd om naar het 3e kamp te gaan, Savute, dat lag in het Chobe Reserve, een prachtig groot natuurgebied. Kort na ons vertrek spotten we verse sporen van leeuwen, en wat onrustige impala’s en gnoes, helaas liepen we ze waarschijnlijk net mis want op een gegeven moment leidden de sporen ons rechtstreeks de diepe bosjes in, van het pad af en konden wij ze niet meer volgen..jammer, maar wel spannend! We waren die ochtend wat later als normaal, we hadden namelijk uit mogen slapen tot half 7, het regende namelijk behoorlijk die ochtend. Iedereen was er wel wakker van geworden want de flappen van onze tenten waren open…Bah bah bah zeg, lig je daar heerlijk te draaien in je bedje, wordt je nat!!Maar het idee van opstaan en mn tent dicht te doen was ook niet erg aantrekkelijk, al dan niet onvermijdelijk…dacht ik. Net op dat moment komt mijn reddende engel, onze gids Dennis aanlopen om mijn tent even voor mij dicht te doen. Dit luie varkentje kon dus lekker blijven liggen!! Ubomi bumnandi (het leven is goed, Xhosa)!! Het was een lange reis dit keer naar het 3e kamp maar ook weer een schitterend landschap om ons heen, en weer van alles gezien onderweg, waaronder open-billed storks (ooievaren, met een open bekkie), dit bleek erg bijzonder, want mijn leraar Gareth stond met zijn mond vol tanden…Sowieso was het erg leuk om met hem mijn foto’s door te bladeren, hij stond af en toe ietwat verbaasd van de foto, een bat-eared fox (liefkozend ook wel flat-eared box genoemd) van erg dichtbij, goed zichtbaar, mooi scherp. Hippo’s met open bekkie, van dichtbij het water in rennend, pearl-spotted owl, giant eagle owl met zijn mooie roze oogleden duidelijk zichtbaar. Hij wilde erg graag wat foto’s van me overnemen, een paar voor in zijn opdrachten, kijk dat is dan toch weer erg leuk!
De hierboven genoemde uilen en vos troffen wij op onze volgende dag in Savute, wat een prachtig gebied ook weer, echt schitterend! De bat-eared fox kwam tot op slechts een paar meter afstand (2m) en dat is niet gebruikelijk, maar de situatie leende zich perfect voor een paar mooie kiekjes. Iedere dag spotten we wel iets nieuws wat we nog niet gezien hadden, vandaag waren dat onder andere struisvogels. Later in de omgeving van Oudshoorn zouden we er nog veel meer zien, maar die eerste zijn toch wel heel bijzonder! Dag 7 stond alweer in het teken van onze tocht naar het laatste kamp, wat zich ook in het Chobe Reserve bevond; Serondela. Nog steeds waren we op zoek naar leeuwen en volgden we alle sporen die we zagen, al geloofden we er niet helemaal meer in dat we ze ook nog echt zouden vinden, de reis zat er namelijk alweer bijna op wat betreft Botswana, maar wie weet? Tijdens onze reis zagen we veel baobabs, of apenbroodbomen, de boom die God op zijn kop in de grond geplant heeft, toch wel aparte mooie grote bomen, die leuk afgewisseld werden met umbrella acacia’s en dat zijn dan weer van die hele dunne boompjes met een dun laagje groen bovenop, net een paraplu. Dit zijn de bomen die karakteristiek getekend of gefotografeerd worden bij het thema Afrika. We lunchten aan de Chobe rivier met een mooi uitzicht over Namibië aan de overkant, eerst moesten we wel een monitor wegjagen van zijn zon-plekje (dat is een soort van hele grote hagedis). Ook zagen kroonkraanvogels, hele mooie dieren en bavianen, en daar kun je ook echt naar blijven kijken want het zijn net mensen, en als de allerkleinsten dan heel schattig meeliften op de rug van mama dan is dat toch erg tof om te zien! Die avond hadden we wederom en adembenemende zonsondergang aan de Chobe rivier, echt te mooi om waar te zijn! Daar kun je je ogen niet vanaf houden. Helaas konden we de leeuwen alleen niet vinden. Die nacht konden we ze wel horen en van heel dichtbij!! Dat was onze laatste dag, dus laatste kans, daarom had Dennis besloten vroeg op te staan, dan waren de sporen vers en nog niet overreden door auto’s en wie weet konden we ze dan vinden. Vlakbij het kamp hadden ze op de weg liggen slapen en daar waren minstens 5 mannetjes geweest, verderop waren er nog meer verschillende sporen te vinden…spannend spannend natuurlijk!!Een aantal sporen liepen dood de bosjes in, en in het begin hadden we moeite om ze terug te vinden tussen alle soepkippen door die we wel in grote getale troffen. (soepkip = parelhoen). Maar toen was het geluk aan onze zijde want vlak voor ons, bij een andere wagen lag een mannetjesleeuw op de weg! Hij liep mank en hinkte de bosjes in waar nog een aantal leeuwinnen lagen met hun jong. Schitterend om te zien en om te horen dit tafereel, alleen stonden we in de file met andere wagens die door het park reden, die elkaar over de radio hadden laten weten dat de leeuwen gespot waren. Iedereen was in euforie-stemming over deze vondst en waren erg dankbaar ze op de laatste dag toch nog gezien te hebben! Die middag gingen we op een boottocht over de Chobe rivier, die tevens de grens tussen Namibië en Botswana vormt, je mag overal op de rivier varen maar je mag geen voet aan land zetten aan de overkant. We hadden driedubbel geluk die dag want we zagen 3 dieren die we nog niet eerder gezien hadden, buffels (niet in de war te halen met ‘Namibian Beef’, de koeien die we ook vaak aan de overkant van het water wisten te spotten), puku en de leeuwen natuurlijk. Omdat de buffels in Namibië stonden legden we even aan. En zo kwam het dat ik illegaal in Namibië ben geweest, ik wilde altijd al eens naar Namibië dus ben ik uit de boot gesprongen en weer terug. Ik denk dat er weinig blanke illegalen rond hebben gelopen in Namibië, maar ik ben er 1 van. Tijdens ons boottochtje spotten we ook nog kuddes olifanten die aan de waterkant aan het drinken en spelen waren, weer zo’n tafereel waar je nooit genoeg van kunt krijgen!
Dag 9, tijd om afscheid te nemen van onze gids, van Botswana van onze manier van kamperen van de afgelopen dagen. De tijd vliegt voorbij zo midden in de natuur, al heb je compleet geen besef van tijd terwijl je je dagen daar doorbrengt. Die dag kregen we een nieuwe stempel in ons paspoort, een stempel voor Zimbabwe!! Daar werden we meteen doorgereden naar de Victoria Falls, hier beter bekend als de Vic Falls, de afrikanen korten alles af namelijk. Johannesburg = Joburg, Victoria Falls = Vic Falls, Port Elizabeth = PE, en ga zo maar door…Tja Vic Falls, leuk zo’n watervalletje, maar een regenjas heb je toch niet echt nodig!? Veel natuurschoon, prachtige uitzichten, en water later stonden we 1 voor 1 drijfnat terug bij de auto. De damp die van de watervallen afkomen is soms zo dik, zo dicht dat er gewone hoosbuien naar beneden komen, waarbij je met een simpel regenjasje ook niet gered bent. De lokale naam voor de watervallen is Mosi-oa-Tunya, the smoke that thunders. En als deze ‘rook’ optrekt en voor je voor even een mooi beeld van de watervallen krijgt dan sta je aardig met je mond vol tanden. Heel erg indrukwekkend om te zien en om t ehoren ook want een lawaai dat dat water maakt als het met dat enorme geweld naar beneden klettert dat is ook haast niet voor te stellen! Daarna kwamen aan bij de Matetsi Waterlodge. Een prachtige lodge aan de waterkant van de Zambezi rivier (die uitmondt in de Vic Falls iets verderop) Volop luxe en pracht, onbeschrijvelijk maar ik zal een poging wagen: eigen plonsbad (klein zwembadje), binnen en buiten douche, een bad, een heerlijk tweepersoonsbed, buiten ligstoelen en een eigen butler. Dit was zogezegd het kersje op de slagroomtaart want om je vakantie wat betreft dit deel van de reis zo in stijl af te mogen sluiten is wel heel bijzonder! Eind van de middag hebben we boottochtje over de Zambezi gedaan, waar we nog een hoop vogelsoorten zagen en krokodillen en op de terugweg naar de lodge zagen we een hyena, en dat is wel heel bijzonder. Die zie je echt niet zomaar! Ook zagen we buffels heel dichtbij, maar aangezien het donker was was het heel moeilijk om deze op de foto te zetten.
In 1 woord, WAUW…niet te geloven deze reis tot zover, en het was voorbij gevlogen!! Mama zal voorlopig nog behoorlijk druk zijn met het bekijken van al haar foto’s, laat staan het uitzoeken van de foto’s en ook ik heb weer aardig wat kiekjes gemaakt. Als ik terug kom dan kan ik mijn eigen boek schrijven geloof ik!
Aangezien dit verhaal al dik 4 pagina’s is dacht ik dit eerst op internet te zetten en dan een paar daagjes later het Zuid-Afrika deel van de reis, dan heb ik zelf ook mooi nog even de tijd om het af te maken, met foto’s en al. Ik heb mijn foto’s namelijk van de laptop af moeten laten halen, omdat het scherm het niet meer deed, enfin…ik heb alles in ieder geval weer, alleen nog geen tijd gehad om fotos te bewerken, 't spijt me het is een flinke lap tekst, maar na het weekend plak ik de foto's ertussen..echt!!…dus stay tuned!!
To be continued…

Dikke Kus Anne

Voorproefje

Heej Hallo Allemaal,

Het is inmiddels alweer even geleden dat ik een nieuw verhaal online heb gezet! Maar ja...zo midden in de bushbush van Botswana was internet maar schaars.
Inmiddels ben ik aangekomen op mijn nieuwe thuis voor de komende 2 maanden en ben ik hard begonnen mn verhalen van de afgelopen tijd te typen, ben daar echter nog niet helemaal klaar mee, en ik geloof dat ik het maar eens in moet gaan korten (?). Ook doe ik mijn best om er nog wat mooie fotootjes tussen te zetten, maar bij gebrek aan beeld op de laptop kost me dat ook wat meer tijd en moeite als anders...
Oftewel het enige wat ik nu even wilden posten is dat:
IT'S COMING...alle mooie verhalen en foto's en gebeurtenissen van de afgelopen tijd komen eraan!!
Nog even geduld lieve mensen :)
Wel kan ik al even snel tussen neus en lippen door melden dat ik enkele dagen voor mijn reis met papa en mama, een EHBO-cursus heb gevolgd en jaja mensen ik heb het gehaald, meet een trotse 100%...papa kan trots op me zijn. Het heeft mij een drankje in de kroeg opgeleverd van mijn EHBO-docent! Iedereen blij dus...

Tot snel met heel veel meer leuks, spannends, supers, moois, gaafs en tofs!!!
Dikke Kus Anne