Dit is baie lekker in skitterend Suid Afrika

Oftewel ik geniet nog steeds met volle teugen van dit mooie land. Het is pas twee weken geleden dat ik mijn laatste verhalen online gezet heb, maar heb alweer heel erg veel gedaan inmiddels dat het vertellen dubbel en dwars waard is. Naast een lang weekend dat uitmondde in een heuse week vrij waarin we allerlei dingen zijn gaan doen, hebben we met school ook een aantal leuke excursies gehad, wisselend van een bezoek aan een aquarium in Port Elizabeth (PE) tot aan een hele dag les op het strand, bij Rocky Shores.

Maar eerst zijn we nog een weekendje gaan kayakken, waar ik echt heel veel zijn in had!! Het was al een aantal keer verzet, maar het weekend van 3 maart was het dan eindelijk zo ver! Voordat we daadwerkelijk aan het kayakken waren, was het al half 4 ongeveer. Eerst moesten we nog naar Port Alfred toe, daar de Duitsers oppikken en boodschappen doen. We moesten voor 14 man 2x lunch, 2x ontbijt, en 2x avondeten meenemen, en genoeg drinken. We hadden natuurlijk weer veel te veel ingeslagen (onder het mom: liever teveel dan te weinig) en we moesten eigenlijk alles, samen met alle bagage, mee nemen in onze kayakjes. Gareth wist echter met een aantal telefoontjes regelen dat een deel al bij het kamp afgegooid zou worden. Gelukkig ook maar want we hadden nog 18km voor de boeg en dat bleek al zwaar genoeg met alleen de bagage en wat eten en drinken voor onderweg. Het was behoorlijk aanpoten om dat bootje in beweging te houden, af en toe ff een duikje nemen in de Kowie rivier en wat lunchen en dan vlug weer verder want het werd al vlug donkerder. Bij erg late schemering en zeiknat kwamen we aan bij kamp 1. Gert & ik wisten onder luid gezang als 1ste de steiger te bereiken, dat bleek de andere dagen een ietwat grotere uitdaging! Tussen dikke begroeiing stond nog een hutje verstopt met daarnaast een ideale braai-plek, en dat was ook precies wat op het menu stond voor het hele weekend: braai! Nergens elektriciteit, en zo hoort het ook, maar dan is donker toch ook echt erg donker. Met een spaarzame hoeveelheid zaklampen werden bedjes uitgezocht voor die nacht en werden de eerste spinnen gespot, bewonderd en bevreesd. En bah, wat waren het er veel! Van de groep die het weekend daarvoor 1 nacht waren gaan kayakken hoorde we al van de vele spinnen…het enige waar niemand echt naar uitkeek. Zoals de stoere rangers die wij zijn, sleepten we één voor één onze matrasjes naar buiten en hebben we met z’n allen onder de blote sterrenhemel geslapen. Dag 2 zou sportief beginnen met een flinke hike-tocht door de spin-rijke omgeving om daarna de zeilen te strijken voor een kayaktocht van 7km naar kamp 2. We hadden een erg warm weekend uitgekozen voor ons kayak-weekend en die zaterdag was het omstreeks de 40°C (gevoelstemperatuur als je aan het hiken bent: 75°C!). Toch niet helemaal goed ingeschat hebben we uiteindelijk een hike-tocht gedaan van ongeveer 16 km. Hartstikke mooi, super uitzichten onderweg, maar erg warm en we liepen grotendeels op het heetst van de dag. En natuurlijk hadden we niet genoeg water meegenomen en al helemaal geen eten. Back to basic werd de keiharde werkelijkheid, zweten, doorlopen en met 14 man 1 appel delen. Iedereen een hapje! Maar trots als een pauw zodra je die laatste meters zet en je welverdiende lunch nuttigt. Kamp 2 was veel ‘luxer’, en veel minder spinnen. Maar vooral een warme douche. Een ‘bucketshower’; je vult zelf de emmer met warm en koud water, die hang je aan een touw en via een katrolletje takel je je douche omhoog, kraantje open….heerlijk! We sliepen dit keer wel binnen, want op een heuvel waren 2 hutten gebouwd met een hele open wand waardoor je mijlenver kon kijken, over de rivier, en door de game reserve waar in het kamp gevestigd was: WAUW! Zondag had niemand de puf voor een 2e hike, dus hebben we alleen de laatste 11km kayakken nog afgemaakt. Daarna vonden we het allemaal de hoogste tijd voor een welverdiende lunch, met ijsje toe bij Guido’s aan het strand, in Port Alfred. En dat is precies wat we gedaan hebben met onze vieze lijven, in onze stinkkleren. Wat een heerlijk weekend!



Die maandag mocht iedereen vroeg zijn bed uit want we gingen een aquarium in PE en naar een leeuwenpark. Dit alles om ons de tegenstelling de laten zien tussen dieren in gevangenschap en dieren in de vrije natuur. Een wijze les over de essentie van conservatie lag aan de grondslag van dit uitje. Gareth is ook allerminst een fan van deze parken, zeker de laatste, want daar zaten sommige dieren onder werkelijk erbarmelijke omstandigheden opgesloten, heel zielig. Het was regenachtig weer dus dat maakte het een ideale dag voor dit uitje en het was toch ook wel leuk om een hoop dieren waar we over leren van dichtbij te bekijken. Zoals slangen, de puffadder, die je gelukkig in het wild niet overal ziet…levensgevaarlijk die beestjes! Ook zagen we erg veel pikkewijns (pinguins), die zijn toch ook allerschattigst!! In het leeuwenpark werd de lunch ons bijna afgepikt door een behoorlijk arrogante pauw (vervelend zeg dieren die gevoederd worden!) en zagen we her en der nog een giraffe, wildebeest en zebra staan. Wat wel erg tof was, was dat je de leeuwen van erg dichtbij kon bekijken en dat je kleine welpjes vast mocht houden, erg toeristisch en fout allemaal, maar toch ook wel erg tof en het belooft weer de nodige kiekjes natuurlijk! Ook liepen er tijgers rond, die normaliter helemaal niet voorkomen in Zuid-Afrika, maar deze hadden ze kado gekregen(?). Al bij al hebben we ons prima vermaakt, maar geef mij toch maar die onberoerde wildernis…zoals een echte ranger betaamt.

Kijk, pikkewijns...

Woensdag diende de volgende excursie zich al aan: ‘Rocky Shores’. We wisten allemaal inmiddels al dat dit betekende een hele dag les op het strand, wat erg tot de verbeelding sprak. Het weer was inmiddels compleet opgeklaard en het zonnetje meldde zich weer enthousiast, mijn dag kon al niet meer stuk. Heerlijk hebben we lopen struinen over de rotsformaties aan het strand, met ondertussen enkele educatieve onderbrekingen. Daarna kregen we lunch op de Port Alfred campus, om vervolgens koers te zetten naar een tweede strand, waar grote zandduinen ons begroetten en waar we wederom een aardige wandeling hebben gemaakt, het hele strand hebben we afgestroopt naar schelpen, dieren, alles wat ons enigszins interessant leek. Menigeen is met een grote verzameling schelpjes huiswaarts gekeerd, ook ik hebben vele zee-egeltjes en schelpen van allerlei formaten meegesleept. Lekker uitgewaaid en heerlijk gebruind/verbrand kwam iedereen verzadigd weer aan op de campus. Ook donderdag was het tijd voor een kleine excursie. Erg vroeg moesten we aantreden (vertrek om 07.00) voor een rondleiding door de lodges van Shamwari. Aangezien Shamwari een vijfsterren-resort is beloofde dat veel luxe. En dat was het ook, in zeer verschillende stijlen en prijsklasses zagen wij heel wat moois voorbij komen. Een aantal waren volgeboekt waardoor we er geen kamers mochten bezichtigen, dat was wel jammer, maar wat we wel hebben gezin was erg mooi en erg luxe allemaal. Al was het wel stijlvol luxe, zo wil ik best een paar weekjes in Afrika doorbrengen hoor, leuk tip voor een huwelijksreis hadden wij ons bedacht. Op de terugweg zijn we langs het dorpje Patterson gereden, daar zit namelijk een heus Hollands kaaswinkeltje!!Onze campus-koelkast ligt inmiddels vol met komijnkaas, mosterdkaas en weet ik veel wat nog meer.. De mensen die op de campus werken lachen zich rot om al die rare Nederlanders hier!




Vrijdag ging onze ‘lange weekend’ in. Omdat de groep in kleinere groep verdeeld op wilderniss trail ging in Shamwari was het andere deel van de groep dan vrij. Voor ons kwam dat uit op de 1ste dagen van die week. Oorspronkelijk hadden we dinsdag terug moeten zijn om woensdag op trail te gaan. Dus hadden we 5 dagen hadden we zo gedacht. Een mooie kans om wat verder weg te gaan en een mooie reis te maken. Wij hadden ons vizier op de Drakensberg gezet, daar wilden we gaan hiken. Ik wilde ook graag naar Durban, dus besloten we dan op zondag naar Durban te rijden daar te overnachten en maandag de hele dag door te brengen en daarna nog even langs Umzumbe, Hibberdene, naar een hostel waar Gert stage wil lopen, gaat lopen. Het plan was om vrijdag om 9u op pad te gaan, maar dankzij een grote creditcard-storing kregen we onze huurauto niet..lang leve de Rabobank. Uiteindelijk had 1 iemand nog een postbank-creditcard en toen konden de auto’s richting campus gebracht worden, voordat we weg waren was het al half 12 en we hadden toch nog wel een kleine 1000 km voor de boeg. In de Transkei wil je liever niet een nachtje overnachten en in Kokstad zat geen hostel meer, eenmaal voorbij Kokstad en Umtata was het al relatief zo dichtbij dat we maar in 1 keer door zijn gereden. Half 12 kwamen we aan bij het hostel, waar heel schattig over briefjes waren geplant voor ons om al het broodnodige uit te leggen. Zaterdag hebben we een prachtige tocht gemaakt waar we een aardige 7 uur mee kwijt waren. Het was best stevig aanpoten, maar dit keer hadden we genoeg eten en drinken meegenomen en het was een stuk minder warm daarboven in de bergen. Na een paar keer stevig klimmen kwamen we aan de top waar we naar ons doel te liepen: Nelson’Column & Balancing Rocks. Gigantische rotsformaties die bovenop de berg gevormd waren. Wat een kick als je dan eenmaal daar aankomt en je over de ‘hele wereld’ uit kan kijken. Onderweg zagen we de mooiste uitzichten, watervallen, allerlei dieren, echt gaaf! Zondag gingen we minder ver naar een andere waterval die ook zeker het bezichtigen waard was, aan de overkant was er nog 1 die bij minder hoog water makkelijk bereikt kon worden. Stug wilden wij daar natuurlijk ook nog dichterbij en hebben op vele manieren gepoogd de overkant te bereiken, een laatste strohalm was schoenen uit, sokken uit en lopen maar… ver kwamen we alleen niet want je voeten vroren zowat van je enkels na 2 stappen. We hebben de moed maar opgegeven en kwamen erachter dat je met de zoomlens van je camera toch ook al een heel eind kan komen.
Diezelfde dag kregen we al te horen dat er van alles veranderd was met de wilderniss trails waardoor sommigen erge pech hadden en een dag verloren van hun lange weekend, maar andere hadden erge mazzel en die wonnen er een dag bij. Die bofkonten waren wij, we hoefden nu pas woensdag terug te zijn. Dat betekende dat we ook nog mooi een dagje konden overnachten in Umzumbe, waar het hostel een jacuzzi bezat wist Gert ons te vertellen. Met dat vooruitzicht stevende wij af op ons 2e doel; Durban. Zuid-Afrika’s op 3 na grootste stad. Het duurde even voordat we hostel hadden gevonden dat ons beviel, maar na alle rompslomp en na een aantal keer fout rijden door de identieke straatjes van het schiereiland the Bluff vonden wij een prachtig hostel aan het strand, met superhoge golven en heerlijk warm zeewater. Ik kon de verleiding niet weerstaan en ben met kleren en al in het water gedoken samen met Suus & Gert, ik heb me er nog een tijdje prima vermaakt! ’S Avonds hebben we heerlijk gegeten op Wilsons’Warf, waar ik mijn ware tegenstander vond in een schaal krab, het was een waar slagveld toen ik uitgegeten was. Maandag was toegewijd aan een waar winkel-festijn, in een gigantisch winkelcentrum zijn we de hele middag zoet geweest en daarna zijn we de boulevard nog afgestruind, waar we alsnog de nodige snuisterijen opgedoken hebben, daarna zijn we nog lekker gaan eten in Durban’s beste visrestaurant, tja het leven is zo slecht nog niet in Zuid-Afrika. De helft van ons gezelschap moest woensdag vroeg weg, zij moesten namelijk wel eerder terug zijn voor de wilderniss trail, zij gingen op weg naar Coffee Bay, wij op weg naar Umzumbe. Daar kwam ons het nieuws ter ore dat er wederom wat dingen veranderd waren omtrent de wilderniss trails en wederom lachte het geluk ons toe, je raadt het al: nog een dag erbij! 2 dagen hebben we doorgebracht in het relaxte Mantis & Moon Backpackers. Lange uren in een jacuzzi, onder de bananenbladeren, beetje poolen, lekker eten een drankje, beetje surfen. Helaas wachtte ons donderdag dan toch de lange, uitgestelde terugreis. What a week!





Ik ben inmiddels net terug van de wildeniss trail, het was echt super, backpackje op, wandelschoenen aan en lekker sjokken door Shamwari, her en der pauzeren, ergens lekker lunchen (gedroogde vruchten, nootjes, stukje kaas en wat crackers), daarna nog op je dooie gemak verder wandelen en wel zien wat je tegenkomt onderweg. Het was erg warm, maar met vaak stoppen was dat verder geen enkel probleem, we beginnen er zelfs al aardig geoefend in te raken. Gareth kon zelf niet mee dus gingen we alleen met Colin en Shawn, onze gidsen.. Het was erg tof en erg gezellig. We leerden handige trucjes, zoals het ondersmeren van je potten en pannen met een mengsel van termietenheuvel (gemaakt van termietenstront en slijm) en water zodat ze niet zwart blakeren op het vuur. En hebben een heerlijk relaxte trail gehad. Onderweg nog o.a. elands, blesbucks, zebra’s gezien. En ’s avonds en ’s nachts hebben we sterren gekeken, vallende sterren gezien en satellieten geteld, ook hadden we lekker vuurtje gemaakt en hielden we om de beurt de wacht, wat betekende dat je terwijl de rest sliep het vuur aan hield en om de 10 min. Een ronde liep met de zaklamp om te kijken of we niet beslopen werden door een kudde leeuwen bijvoorbeeld. Met gevaar voor eigen leven heb ik ons weten te beschermen tegen tientallen leeuwen die ons aanvielen en heb daarbij wat krasjes op m’n been opgelopen, maar goed dat houdt een ware ranger niet tegen natuurlijk! Enkele schrammetjes kwamen ook van de bosjes waar we doorheen moesten om bij het kamp te komen…’s ochtends werd ons als klap op de vuurpijl een prachtige zonsopgang voorgeschoteld. Inmiddels ben ik weer helemaal schoon en bijgetankt, al is mijn kleding kast erg leeg en mijn wasmand erg vol. Vanavond ga ik met een aantal met Noma mee naar haar township, ze heeft voor ons een afrikaanse schotel, salade klaargemaakt en daarna gaan we naar de township-bar, ik heb er superzin in en het belooft ongetwijfeld wel weer erg gezellig te worden. Maar dat horen jullie allemaal de volgende keer wel weer…


Vriendjes & vriendinnetjes, broertjes&zusjes, paps & mams .. en de rest, dit was het weer voor vandaag, tot snel!
Dikke Kus Anne

"Life is a beach"

It has been while.. Tja zoals al eerder gezegd, ’t blijft Afrika’. Het internet werkt niet optimaal, althans niet zoals wij verwende westerlingen gewend zijn. Ditmaal lag het waarschijnlijk aan de modem en dan wordt er een modem vanuit ergens ver weg hierheen vervoerd en dat kan een dag duren, twee dagen, een week of anderhalve week.. You never know!
Anyway het werkt weer, for the time being, en dus snel weer een update-je uit het mooie, warme, sneeuwloze(!!) met-wilde-dieren-gevulde Alicedale! Het is een behoorlijke lap tekst, maar ja..er is hier ook zoveel te doen!

Ik ben sinds de laatste berichtgeving nog op game drive in Addo Elephant Park geweest, game drive in Bushman Sands, game drive in Shamwari Game Reserve, heb daarnaast een ‘valley walk’ gedaan waarbij ik een berg op geklommen ben waar ik van een prachtig uitzicht heb mogen genieten, ik ben nog naar een taxidermy geweest en heb 4x4 rijlessen gehad, ben nog een weekend naar Jeffreys Bay afgereisd en heb een boottochtje gemaakt in Bushman Sands Reserve. Druk druk druk dus, maar erg leuk druk. En ik zal overal over vertellen! Zeker ook over hoe ik tot nr. 1 Spekboom-spotter ben benoemd en mijn eerste lessen Xhosa.
Merendeel van het bovengenoemde behoort overigens tot mijn educationele programma.. Ik kan het niet vaak genoeg benadrukken!! ;) We hebben vandaag de hele dag les gehad van dhr. Fanie Fouche, een hoge pief, level 3 FGASA field guide, topmanager bij FGASA voor dit gebied. Enfin een belangrijke knakker dus, die voor degenen die hun FGASA toets gaan doen de hele dag een soort crash-course FGASA heeft gegeven. Ik mag trots zeggen dat ik er daar 1 van ben. FGASA staat voor ‘Field Guides Association of South Africa’ en er zijn 3 levels van FGASA die je kan behalen. Wij gaan uiteraard hard aan het blokken voor level 1. Klinkt misschien een beetje suf voor deze en genen, maar het is uitermate interessant en leerzaam. We leren heel veel over zoogdieren, vissen, vogels, insecten, amfibieën, reptielen, spinnen (noem het maar op, alles uit dit dierenrijk wat van toepassing is op Zuid-Afrika) en daarnaast nog de nodige basiskennis op doen over astronomie (jaja mensen ik kan al op meerdere manieren het noorden/zuiden aanduiden, overdag èn ’s nachts), ecologie, geologie, over planten, over overleven en over het heuse begeleiden van mensen in de wildernis. Niet schrikken, maar als ik voor mijn FGASA level 1 slaag dan ben ik bevoegd om jullie mee te nemen de bush-bush in..(any volunteers?). IK ben er in ieder geval erg enthousiast over en het staat sowieso ook wel leuk op je CV hadden wij ons hier bedacht.
Wat onze practica van afgelopen dag betreft hebben we zoveel geluk gehad, ongelooflijk wat we allemaal al wel niet gezien hebben. Ik zal braaf bij het begin beginnen: Addo Elephant Park. De naam alleen al beloofde natuurlijk al veel olifantjes en die belofte heeft het zeker waar gemaakt. Fantjes groot en klein, ze waren er in grote getale! Maar daarbij nog veel meer beesten. Het opstaan ging me wat moeizaam af want de avond daarvoor was het erg gezellig in Louis’ pub! De groepen worden hier in 2-e opgesplitst dus de eerste groep was diezelfde dag al geweest en konden gerust blijven plakken bij Louis, van de tweede groep waren de meesten verstandig genoeg om op tijd hun nest op te zoeken (we vertrokken rond half 7 richting Addo). Gert, Bastiaan en ik vermaakten ons daarentegen dusdanig dat we iets te lang zijn blijven plakken en ook onze weg het zwembad in alweer hadden gevonden (wederom geheel gekleed). Ik denk er sterk over na om voortaan gewoon maar mijn bikini aan te trekken naar de pub. Snel ontwaakten wij op de ‘bumpy roads of Africa’ waar we wat basisregels te horen kregen die van toepassing waren binnen het park. De belangrijkste waren:
· Moet nie rommel strooi nie
· Moet nie dieren voer nie
· Blij in u voertuig
Zeer blij in ons voertuig hebben al onze boterhammetjes zelf genuttigd. In Addo wordt je niet rondgeleid maar kun je zelf rondrijden, gelukkig hadden wij Gareth die als ervaren gids natuurlijk toch nog wel net wat meer spot als wij verse studentjes. Al snel vlogen de kudu’s, struisvogels, olifanten en vooral Pumbaa’s (wrattenzwijnen) ons om de oren. Wat vooral erg bijzonder was is dat we een heuse buffel spotten, vlak naast onze auto. Braaf zaten we rechts een groepje struisvogels te bewonderen en te fotograferen en kregen we uitleg over deze mooie beestjes terwijl er naast ons doodleuk een buffel stond te grazen. Dit is zo bijzonder omdat ze zeer weinig gespot worden, en zelfs Gareth had er nog niet vaak 1 gezien en nog nooit tevoren in Addo. Wat een beesten! Ook hebben we nog aardig wat ‘beetles’ gezien, het had de dag tevoren namelijk aardig geregend en alle kevers (veel mestkevers ook) waren de wegen op gekropen waar de ondergrond natuurlijk nog langer warm blijft als de anders zo beschutte bosjes. Door het hele park staan bordjes waarop vermeld staat dat deze kevers ook recht op de weg hebben en dat men ze dus dient te ontwijken. Met zulke hoge kever-dichtheid cijfers als die dag veroorzaakte dit af en toe een ietwat roekeloos doch lachwekkende rijstijl van Gareth (we slingerde van links naar rechts, voor zover mogelijk). Ook hebben we nog veel vogels gespot, waaronder tal van ooivaars. Dé baby-broedplaats, eindelijk ontdekt..hier komen wij allemaal vandaan! De Pumbaa’s waren ook erg schattig, voor zover mogelijk aangezien ze naast schattig toch ook wel erg lelijk zijn, ze rennen met hun staarten recht in de lucht, zo kunnen de kleintjes hun moeders ook goed volgen in de bush-bush, ziet er erg grappig uit! Er zijn wel tig foto’s die ik graag zou willen laten zien, maar ik heb maar even snel een selectie gemaakt:






Het weekend daarop hadden Gert&ik wederom met onze Duitse vrienden besproken. Ditmaal was de bestemming Jeffreys Bays, en Anneke vergezelde ons dit keer op ons tripje. Vrijdags zijn we opnieuw eerst naar Port Alfred gegaan waar we zaterdagochtend om 8u onze huurauto op konden pikken. Ditmaal konden we niet op de campus blijven slapen dus zijn we samen met een andere groep van onze campus (zij vertrokken zaterdags richting East London) in Station Backpackers gaan slapen, Port Alfred’s hostel. Één en al mug! Maar ook volop lol. We zijn eerst een beetje het stadje doorgewandeld, zijn ons om gaan kleden en lekker gaan eten in Guido’s aan het strand, met een aangenaam uitzicht op de woeste golven. Na het eten gingen we op weg naar de Snorting Grunter, een barretje, ook aan het strand. Maar eerst spotten we nog een meerlingen-hangmat (we zijn allemaal erg kundig aan het worden in het spotten van voorwerpen en organismen). Deze meerlingen-hangmat was gewoon een hele brede hangmat waar je met toch wel 5 man op kon gaan liggen, dit hadden we al uitgeprobeerd bij ons hostel want daar hing ook al zo’n ding. Dit keer hield de hangmat ons niet allemaal..AUW!! Susanne en ik hielden er een aardig blauw stuitje aan over, maar het was ook wel weer een erg grappig gezicht en heeft leuke kiekjes opgeleverd! Jeffreys Bays was redelijk toeristisch, behoorlijk zelfs, we hadden weer een mooi hostel kunnen fixen, Island Vibe Backpackers. Dit stond bekend als het leukste hostel van J-Bay, maar was al volgboekt, via de vrouw van Station Backpackers konden wij er toch nog tussen gepropt worden. Mooi gesitueerd aan het strand, met een barretje erbij..”Life is a beach”! Het weer was niet echt super, maar zondags toch al weer lekker genoeg om lekker aan het strand te gaan liggen. Zaterdags hebben we vooral gewinkeld in de vele surfers’ winkeltjes in het surfplaatsje.
Zaterdagavond was er nog een grote stroomstoring en nuttigden wij ons eten in het restaurant bij een romantisch kaarsje. Gert & ik stonden toch al in lichterlaaie, als voorafje hadden we namelijk gezamenlijk nachos besteld, en daar kregen we 3 sausjes bij, waarvan 1 ‘Bushman’s Revenge’. Op zich had deze naam ons al enigszins kunnen waarschuwen natuurlijk maar wij zijn uiteraard echte bikkels. Gert nam een flinke hap, ik een vingertopje…AI AI AI CARAMBA! On a scale from 1 to 10, this is a 15!!!Zweet brak Gert aan alle kanten uit en ik zweer een wolkje stoom uit zijn oren te hebben zien komen. Dat was eens maar nooit weer!




Het lesrooster voor die komende week beloofde veel leuke, spannende dingen, de game drive naar Shamwari werd verzet, maar de ‘valley walk’ en game drive naar Bushman Sands gingen sowieso door. Die maandagochtend was onze groep meteen aan de beurt voor onze ‘valley walk’, op tijd gingen we goedgekleed op pad met de landrover. Wat dierensoorten betreft hebben we niet heel veel gespot, wat dassies, meerdere vogelsoorten (meer gehoord dan gezien) en veel plantensoorten. De regen was ook hier gevallen dus we mochten met z’n allen aardig door de drek worstelen. Bij de eerste stappen probeer je zo schoon mogelijk te blijven (zelfs ik), maar je beseft je na 5 stappen dat dit een onmogelijke opgave is waarna je met veel plezier verder baggert door de modder. We zakten weg tot aan onze enkels, waar de meesten geen problemen mee hadden met hun schoenen, anderen daarentegen ondervonden iets meer opstakels in hun licht-kleurige rokjes en bootschoentjes (???), gelukkig waren de bootschoentjes tenminste nog ingeruild met de aanvankelijk uitgekozen instappertjes. De regen had de nodige, diepe plassen op de wegen gevormd, en met als ingrediënten: jongens, een ‘echte’ oude landrover defender (‘our own sexy landy’), en een hoop modder, is de uitkomst niet moeilijk te voorspellen natuurlijk. Lekker hard door de plassen scheuren en dan zelf achter het stuur wegduiken zodat vooral de andere nat worden (Gareth heeft er zelf nog de grootste lol in!). Maar voor deze modder-activiteiten stond er eerst nog een klimtochtje op het menu. Een redelijk makkelijke klim, die alleen met bootschoentjes extra complicaties op leverde (vooral psychische barrières diende overwonnen te worden). Bovenop bood een ietwat uitstekende rots een idyllisch plaatje, prachtige uitzichten bij een morgen-zonnetje. Gareth gaf me gelijk een crash-course vliegen; Les 1: Flap your wings (zie foto).




De dag erop was het dan zover: 4x4! De eerste groep mocht na onze modder-tocht op pad met de landrover voor hun 4x4 lessen, wij mochten de dag erna. De eerste groep hadden al wat bijna-dood-ervaringen gehad dus vol goede moed gingen wij op pad. We mochten rondscheuren op Olckers Farm, dat is een groot stuk land, vol met leuke stukjes. Bij ons verliep het allemaal redelijk soepel, geen bijna-dood-ervaringen, vooral heel veel lol. High range, low range, diff lock, we hebben het allemaal geprobeerd, gaten kuilen, steile hellingen, scherpe bochten tussen dikke begroeing het was allemaal geen probleem. Mijn grootste probleem was eigenlijk de stoel die niet heel erg ver naar voren kon en de hoogte van de auto, ik kon wel over het stuur heen kijken, maar van een neus was geen sprake in mijn gezichtsveld. Erg stoer allemaal en we hebben erg gelachen. Ja, pa, kom maar op met die nieuwe ‘echte’ auto van je, dan gaan we ‘m even uitproberen! :)Ook zijn we deze week nog op bezoek geweest bij een taxidermy, daar worden dieren die geschoten zijn door jagers naartoe gebracht en opgezet en verscheept zodat de jagers ze ergens een mooi plekje in huis kunnen geven. Toch niet echt mijn ding moet ik zeggen, allemaal velletjes en mallen en skeletjes overal, en een doordringende lijm-lucht om die vellen goed vast te plakken. Leuk om een keer gezien te hebben maar daar zal het bij blijven denk ik.



Het volgende weekend stond er voor een aantal in de groep een kayak-tocht van 1 nacht gepland, de anderen gaan komend weekend een kayak-tocht maken van 2 nachten. Dat was niet zonder slag of stoot geregeld want t ging al een paar keer niet door en werd het verzet en dan was de groep weer te groot en dan werd het weer duurder enfin, nu is het eindelijk allemaal geregeld, afgelopen weekend zijn de 1-nachtjes mensen gegaan en komend weekend gaan, waardoor we dit weekend vrij hadden. We hebben onze tijd ook lekker vrij gehouden, Gert & ik wilden misschien samen met wel-ervaren Ellen & Nienke gaan paardrijden in Bushman Sands, en verder bleven we allemaal lekker op de campus. We hadden hout geregeld bij Louis en een braai met de keuken. Het paardrijden is er niet meer van gekomen uiteindelijk dus die zetten we gewoon nog op ons to-do lijstjes. We hebben een heerlijk relaxed weekend gehad met daarin volop tijd om wat te studeren, want maandag hadden we onze 1ste toets! Alle banken en stoelen van binnen hadden we naar buiten gesleept om het kampvuur heen wat het plaatje helemaal afmaakte. Gert leefde zich later op de avond ook nog even uit met een fles paraffine; vuurspuwen..Ik verklaarde hem aanvankelijk voor gek en heb geloof iedere 5 minuten de opmerking gemaakt “Kijk je wel uit, doe wel voorzichtig, let wel op…”. Maar ik moet toegeven het was een aardig trucje, zeer gaaf om naar te kijken!
Voorafgaand aan dit relaxte weekend stond nog een avond game drive gepland, meer een namiddag game drive in Bushman Sands. Ditmaal werd er niet lang gestopt voor impalas, springbokken of giraffen want we waren op missie: rhino & lion. De leeuwen hebben we helaas niet gespot, een deel van de groep heeft ze op de terugweg wel horen brullen maar hadden te weinig brandstof voor een onverwachte omweg. De neushoorn daarentegen hebben we zeker gespot, wat een beestjes; groot, lomp, massief…gaaf! Met z’n drieën bij elkaar stonden ze rustig te grazen, ongestoord door onze aanwezigheid. Agnetha, Gert’s knuffelbeer was mee op game drive en heeft ook veel van dit schoons bewonderd, als persoonlijke fotograaf van Agnetha heb ik haar veelvuldig laten poseren tussen dit moois (voor meer info zie http://www.4urii.nl/ inlognaam gert klungers)
Naast deze mooie beesten heb we nog veel meer gezien, de ‘mountain reedbuck’ (tja NL-se namen zijn lastig te geven, ik leer ze in principe alleen in het engels nl), zwarte wildebeest; herkenbaar aan zijn witte staart (logisch hè?) en als klap op de vuurpijl, zeer onverwachts: hippo’s! Het was inmiddels al aardig donker geworden en ondanks verwoede pogingen lukte het niemand ze mooi op de foto te zetten. Later tijdens onze eerste game drive in Shamwari bleek dit wederom een onmogelijke opgave, deze beesten kunnen wel 7 minuten onder water blijven! Al ben ik er toen in geslaagd om de hippo’s oortjes onmiskenbaar vast te leggen. De zonsondergang was prachtig die avond en als 1 van velen heb ik daar aardig wat kiekjes van geschoten, waarvan er 1 al als trotse achtergrond voor m’n laptop gebruikt wordt.





Afgelopen week begon met de gevreesde toets, deze ging best redelijk al hadden een aantal al wat stomme fouten gemaakt door de vraag niet goed te lezen, ik was hier 1 van. Maar over het geheel zal ik het nog niet zo onaardig gedaan hebben. Ik somde zo alle planeten van ons zonnestelsel op in de goede volgorde, pas de problème! Diezelfde avond was Louis pub open en daar kon iedereen zich van zijn examen stress ontdoen. Wat bleek nou, het was cross-dress party, oftewel jongetjes verkleed als meisjes en vice versa. Voor de meisjes niet zo’n grote opgave, de jongetjes daarentegen ondergingen een wat grotere metamorfose. Al moet gezegd worden dat ze daarbij wel erg meewerkte…?




Deze week was het dan ook eindelijk zover onze eerste game drive in Shamwari, waar we allemaal erg naar uit hadden gekeken aangezien Shamwari over minimaal 4x zoveel hectare grond beschikt dan Bushman Sands, en ook veel meer dieren in het park hebben. Wat een prachtig park! En inderdaad veel dieren, we spotten gelijk al een zebra, die erg mooi poseerde, eveneens als 2 hippo’s in de verte en tal van springbokjes. Om 2u reden we weg bij de campus en om kwart voor 9u storten waren we pas terug. Gareth vertelde dat we erg veel geluk hadden gehad omdat we veel dieren hadden gezien en veel die niet vaak gezien worden. De andere groep hadden de dag daarvoor al een leeuwin gespot met haar zoon, en een zwarte neushoorn. De witte neushoorn hadden we allemaal al gezien in Bushman Sands, deze is veel minder agressief en wordt veel vaker gespot dan een zwarte neushoorn aangezien deze meer in de bush-bush leeft en de witte in de open grasvelden. Wij hoopten heel erg ook leeuwen te zien, maar zagen na een lange tijd rondgereden te hebben het maar somber in. Er waren ook al de hele dag nog geen leeuwen gespot. Niet dat we ontevreden waren we spotten namelijk zelf (voordat onze ranger haar zag) een cheetah, die verstopt lag in het hoge gras, en we zagen een heuse luipaard, wat helemaal bijzonder is want die zie je haast nooit. Ik moet toegeven deze zat in een boma, dat is een afgesloten gebied waar ze dieren in stoppen om ze te behandelen, bestuderen of waar ze de dieren kunnen laten wennen voordat ze echt vrijgelaten worden in het park. Oftewel deze zat opgesloten, maar het blijft bijzonder om zo’n dier te zien liggen in de zon ineens. Tegen het eind van onze game drive werden onze gebeden alsnog verhoord, leeuwen! We moesten ze heel voorzichtig benaderen aangezien het mannetje wat geïrriteerd was en er welpjes waren. En toen ineens achter de bosjes; een leeuwin, haar zoon en 3 welpjes…WAUW. Dan sta je dus met je mond vol tanden en een camera in je handen die overuren maakt. Super om te zien, 1 van de welpjes vond ons nogal interessant en hield ons met ondeugende blik goed in de gaten, om af en toe heel stoer dichterbij te komen. Op de terugweg was het pikkedonker, en dan moet je eerst nog bijna een uur door delen van het park rijden voordat je op de gewone weg komt. Gareth had een spotlight meegenomen en toonde ons nog veel meer dieren, nachtdieren zoals de springhaas; afstammeling van een haas en vertoont ook overeenkomsten met een mini-kangoeroe. Ook zagen we een aardwolf, wat ook zeer zeldzaam is. Bij terugkomst hebben we voor de aardigheid alle dieren op een rijtje gezet die we gezien hadden, al gauw kwamen op een minimum van 26 diersoorten, waarvan 6 er niet vaak gespot worden; o.a. de aardwolf, luipaard, bat-eared fox (Gareth had er nog nooit zoveel op 1 avond gezien, we hebben er zeker 30 gezien op de terugweg), bush pigs (een moeder met 2 kleintjes, die op het laatst overstaken voor onze auto, we hadden ze bijna doodgereden!). Op een gegeven moment tijdens onze game drive zagen we redelijk lang geen dieren, maar wel veel plantensoorten, waaronder de veel voorkomende spekboom. Aangezien de heren de cheetah al gespot hadden, dacht ik ook maar eens even wat te gaan spotten en zeer vakkundig wees ik mijn medestudenten op de aanwezige spekboom (kijk! Spekboom, ow en daar spekboom, en daar dan spekboom..oei wauw spekboom, enfin jullie krijgen vast een idee). Daarna ben ik officieel als nr. 1 Spekboom-spotter, een titel die ik met trots bij me zal dragen!






In de afgelopen dagen hebben we veel contact gehad met Nomawethu (afgekort Noma), 1 van de gidsen van Bushman Sands, een heel slim, gezellig mens. We hadden haar een paar keer uitgenodigd langs te komen of mee te gaan naar 1 van de pubs (er zijn er overigens maar 2 hoor). En de laatste paar dagen is ze daar af en toe op in gegaan, hartstikke gezellig. Leuke verhalen, spannende verhalen, interessante cultuur! Ze behoort tot de Xhosa-stam en heeft daar heel veel interessante verhalen over te vertellen. Maar wat vooral ook erg interessant is, is de taal Xhosa. Zij gebruiken hele andere klanken. De ‘klak’ die je met je tong maakt als je die tegen je gehemelte plakt en dan loslaat (min of meer) dat is een letter/lettergreep in Xhosa. Erg lastig voor ons om tegebruiken in een zin, maar Gert & ik zijn hard aan het oefenen.
Molo, kunjani?? Ndipilile, unjani wena? Ndipilile wena,inkosi…En ja dit is echt een gesprek! Hoi, hoe gaat het? Met mij gaat het goed, en met jou? Met mij gaat het ook goed, dankje! En dit is slechts een deel van wat geleerd hebben. Ik vond het uiterst grappig. We hebben nu een versje dat we vastbesloten zijn om uit ons hoofd te leren, met aardig wat van de onmogelijke ‘klakjes’ erin, maar we hebben Noma beloofd dat voordat we weggaan wij haar dat versje op kunnen zeggen. Als jullie ook even willen oefenen: (ik hebben alle ‘klak’-klanken onderstreept)

“Iqaqa liziqikaqika eqawukeni ngomqolo liqhawuka nqhoqhoqho lithi lakuqhiba liqabele iqhina”

Vanaf elke ‘q’ zit een nieuwe ‘klak’…good luck!!
Dit was het dan were voor voorlopig, dit weekend ga ik het hele weekend kayakken ergens over de Kowie rivier, we slapen ergens in basiskampen langs de rivier. Ik heb er super veel zin!! Sarah & Manuela gaan mee, dus dat vind ik helemaal gezellig, dan zien we die ook weer eens! Volgende week hebben we nog schietles op het menu staan, dat is namelijk verzet en we gaan een practicum doen bij Rocky Shores (schelpjes zoeken aan het strand!), ook krijgen we volgens mij een toer over de lodges van Shamwari, die nogal luxe zijn, dus dat lijkt me ook erg tof om te zien..in andere woorden weer volop dingen om naar uit te kijken. Ik hoop dat het met iedereen thuis goed gaat, hou me op de hoogte van alle spannende gebeurtenissen! Ik mis jullie en denk aan jullie, daar in de dikke lagen sneeuw! We horen regelmatig nieuwe berichten over alle sneeuw en we hebben zelfs het nieuws gekeken, erg moeilijk voor te stellen zo’n dikke laag sneeuw als je zelf tegen de 30 graden aan staat te hikken. We zouden graag allemaal even 1 dagje ruilen voor de sneeuwpret, maar toch ook niet langer dan dat! Tot snel,

Dikke KUS voor iedereen,
Anne