Alive and Kicking! (MET FOTO'S!)

Ja ja, het leeft! Lang niks van me laten horen, maar zal iedereen bij deze weer even bijpraten!

Mijn paps & mams zijn hier een maand geweest en van die maand tijd kan ik slechts 1 foto laten zien en dat is er 1 van ons laatste kwartiertje samen op het vliegveld vlak voor vertrek!

Smile!

..maar daarvoor heb ik ze natuurlijk nog wel een paar keer gezien. We zouden eigenlijk ook nog een leuk tripje samen gaan maken stond op de planning alleen dat is niet helemaal doorgegaan! Er stonden zoveel mensen te trappelen om door de beroemde dokter van Spreeuwel en zijn vrouw geholpen te worden dat zij een druk schema hadden met slechts enkele daagjes vrij: dus om toch af en toe te ontspannen zijn zij 2x een weekendje naar Overbridge gekomen. Genietend van het strand, ons gezelschap maar bovenal de warme douche hebben ze er prima vertoeft!

Het eerste weekend waren ze niet alleen, maar in het gezelschap van de ‘grote baas’ van het Catharina ziekenhuis, Roelof, die was slechts een paar daagjes in Suriname en had daarin allerlei verplichtingen samen met mijn ouders. Om het nuttige met het aangename te verenigen heb ik een weekendje Overbridge geregeld incl. een tripje naar Brownsberg.. en heel naar, maar ik moest mee!! It’s a dirty job, but somebody’s gotta do it..
Op naar Brownsberg waar we vol goede moed naar de Leo Val liepen om daar heerlijk te zitten en te genieten van de omgeving, en tot grote vreugde van ‘gids’ Lloyd besloten om niet meer verder door naar de Irene Val zouden lopen (hij moest namelijk datzelfde weekend nog een keer met een groep Brownsberg veroveren). Maar het had niet alleen voor Lloyd voordelen, want nu we wat meer ruimte in ons rooster hadden konden we doorrijden naar het stuwmeer bij Brokopondo, het dr. Van Blommestein Stuwmeer.. dit schijnt bij de ouderlijke generatie heel wat belletjes te doen rinkelen want de geschiedenisboekjes schijnen er in hun tijd vol mee gestaan te hebben ..Ik vond het wel mooi..!
Onder het genot van “Lloyd’s Lovely Love Songs”, die hij stilletjes doch met (zeer) hoge stem meezong, vonden we onze weg terug naar het resort.
Het weekend dat ze zouden vertrekken moesten Lieke & ik gewoon werken en konden we dus eigenlijk niet naar Zanderij (de luchthaven), er was echter weinig te beleven op het resort en het was dus geen probleem om toch te gaan!!Zie je wel.. hard aan het werk dus! ;)
(...en nee, Lieke ligt niet in die hangmat boven me!)

We hebben dat weekend helaas wel een behoorlijk Nederlands getint weertje gekend en dat had nogal een uitwerking op de wegen vanaf en op het resort. We hebben tot 2 maal toe de vierwielaandrijving van de auto moeten gebruik om de oprit af te komen!! De wegen zijn 1 grote modderbaan, vandaar voor iedereen thuis bij deze een zoekplaatje: rarara, waar staat onze auto!?

(1 hint: de wegen zijn van bauxiet, .. rood bauxiet!)

In de afgelopen weken hebben we verder niet heel veel spannends gedaan, maar ons wel prima vermaakt! We zijn uitgenodigd op een heuse ‘Orga’ .. en nee, voor de lolbroeken thuis orga staat niet voor het meervoud van orgie!! Het is de benaming voor het type feestje waarop wij waren uitgenodigd! Ja ja, een feestje ja! Gwen, een collegaatje, woont in Powakka, een nabijgelegen Indianendorp en daar was een feest, of wij meegingen.. Daar zeg ik geen nee tegen natuurlijk, zo vaak krijg ik niet de kans om met Indiaantjes rond te hupsen! Uiteindelijk gingen Emi & Lloyd ook mee en ik heb ontzettend veel lol gehad. In de open lucht, onder het genot van een drankje een beetje dansen op een salsa-reggea-achtig muziekje, tja daar kan je me altijd voor bellen!!

We hebben ook onze eerste ‘Holy Pagwa’ meegemaakt, maar niet gevierd helaas! Holy Pagwa is een nationale Hindoestaanse feestdag hier in Suriname, een dag waarop iedereen met alle kleuren van de regenboog wordt besmeerd en bestrooid, een dag die groots aangepakt wordt in de stad (Paramaribo) en in Nickerie. Op Overbridge hadden we echter weinig activiteit die dag en Lieke & ik hebben saai aan onze verslagen gewerkt, we hebben daarentegen Holy Pagwa wel feestelijk afgesloten met een eigen feestje aan het strand! Samen met een reguliere gast en haar vriend, Kleine & Pato hebben we een kampvuur gemaakt op strand Zuid, na eerst roti te zijn gaan eten bij Emi & Lloyd (dat schijn je op Holy Pagwa echt gegeten te moeten hebben!). Met een strakheldere sterrenhemel en bijna volle maan, en een groots brandend vuurtje vond ik het een zeer geslaagde avond!!

Voor we naar huis komen worden Lieke & ik langzaam maar zeker van alle gemakken voorzien blijkt maar weer, want zoals we aankwamen zonder enige vorm luxe of meubilair zelfs, zo zijn we inmiddels voorzien van gasstel, koelkast, leenauto en jaja BEREIK! Telesur, Suriname’s enige telecommunicatiebedrijf, heeft afgelopen weekend bij ons ‘gelogeerd’ om met het topmanagement de strategie voor de komende 10 jaar te bespreken. Nooit is er bereik geweest voor de gsm op het resort, zoals geschreven in mijn eerste Surinaamse webverhaal was er sporadisch een vleugje netwerk te vangen op zeer specifieke, nauwkeurig te bepalen plekjes. De grote heren van Telesur hadden zelf natuurlijk bar weinig zin om het resort af te speuren naar een dergelijk vleugje en hebben een mast geplaatst die het gehele terrein van netwerk hoort te voorzien! Nou zijn we er allemaal erg blij mee, maar het hele terrein is niet geheel gelukt, het is om en nabij de 40m rondom de mast zelf, en slechts als je er tegenaan leunt ben je zeker van de felbegeerde streepjes op je telefoon! Desalniettemin heb ik er graag gebruik van gemaakt om mijn oma vanaf deze verre bestemming toch nog een fijne verjaardag te kunnen wensen!
Het waren overigens verder maar lastige, veeleisende gasten gedurende het gehele weekend, maar goed het is ze vergeven want ze hebben de mast laten staan! :)

De volgende foto’s kunnen schokkende beelden bevatten!
'Doet ie het of doet ie het niet?'Oopsie.. dus niet...Hmmm, da's ook lastig... !!Kijk.. stukken beter!!

Ohoh?!?! Nee hoor, het loopt nog!! Mijn beentjes functioneren nog naar behoren! Het lot wil dat Lieke haar scriptie-onderwerp over rolstoelvriendelijkheid doet. En ik was fotomodel-roller nr.1 om dit te testen wat betreft de faciliteiten op Overbridge.. Ik moet bekennen dat dit tot grote verwarring en hilariteit leidde op het resort. Geschokte collega’s die dachten dat ik niet meer kon lopen, zand waar ik niet meer uitkwam, randjes waarop ik bijna omkiepte (zie foto), te steile trappetjes die niet eens meer een uitdaging vormden.. nee, doe mij maar de benenwagen!

Volgende keer nog veel meer spannends want over een weekje gaan we naar Palumeu (mede mogelijk gemaakt door het ouderlijk front, a.k.a. papa & mama)!!
Jaja, 5 dagen lang zullen we heerlijk relaxen en genieten van het Surinaamse binnenland!! Mijn paps en mams hadden ons er het liefst zelf mee naar toe genomen maar de drukte in Nickerie liet dat niet toe en ze wilden dat Lieke en ik het toch konden ervaren... Wij zijn onze grote sponsors erg erg dankbaar!! Ik kijk er ontzettend naar uit en ga er helemaal van genieten! Hoop ook tegen die tijd mijn papa’s cameraatje een beetje onder de knie te hebben voor een leuk kiekje, of twee.. ;)

Dikke Kus,
Anne