Nieuwjaar in Bagdad

Nieuwjaar in Paramaribo lijkt meer op nieuwjaar in Bagdad!! Er waren al dagen en dagen veelvuldig vuurwerkrazzia’s gehouden in de stad, maar op oudejaarsdag was het werkelijk ongelooflijk.. wat een oorlogsgebied!!

We hadden met een groepje andere Nederlandse stagiaires uit Nickerie afgesproken om samen het oudejaarsritueel te gaan beleven, en dat was erg gezellig, we hebben uiteindelijk ook samen het nieuwe jaar ingeluid en binnenkort komen ze nog langs in Overbridge!
Het is in Paramaribo een traditie om met knalvuurwerk van winkel naar winkel te gaan op oudejaarsdag, de ‘Pagara’ noemen ze het. Ontelbare 100.000 klappers worden aan kabels en gevels gehangen en omstebeurt aangestoken, met een oorverdovend effect! Daarbij is er nog volop los vuurwerk wat zó ontzettend hard knalt, dat je geen kenner hoeft te zijn om te weten dat die in Nederland ongetwijfeld verboden zijn!
Door de grote hoeveelheden vuurwerk die worden afgestoken wordt de hele stad gehuld in de rook, waardoor je geen hand voor ogen kunt zien soms! Verblind door ‘de mist’ hebben we vol verbazing het tafereel wat zich om ons heen afspeelden bewonderd. Iedereen liep met zakdoeken voor het gezicht gebonden want ook de frisse lucht was ver te zoeken en de kruitdampen sloegen aardig op je luchtwegen, wij Bakra’s wisten niet beter en hadden natuurlijk geen zakdoeken bij ons.
Overal mensen met (zak)doeken voor hun gezicht gebonden, overal rook en kruitdampen, en overal luid geknal... Ik waande me in een waar oorlogsgebied! Het enige wat niet klopte was de vrolijke muziek en de glimlachende mensen die dan toch ook nog tussen de knallen en rook zichtbaar of hoorbaar waren!
Na een tijdje stomverbaasd in deze traditie te zijn meegegaan, waren we het geknal eigenlijk wel een beetje beu! Je kunt ook geen zinnig gesprek voeren, want bij elk 2^e woord in je zin word je overstemd door het vuurwerk. We hebben ons tenslotte maar heerlijk gesetteld aan de waterkant op een terrasje...Bommetje ontploft??Ik hoor niks, en het stinkt hier... maar het is beregezellig! :)"Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter.. alweer een kilometer!!"

Pato en Kleine waren ook van de partij en hadden ons halverwege de dag ergens getroffen, ze moesten hun Nederlandse vrienden natuurlijk wel ff showen! Iedereen was goedgemutst en vooral Kleine was in een feeststemming want hij was ook nog eens jarig op die dag! Onze ‘Kleine’ is al 22 geworden! De groep uit Nickerie ging op een gegeven moment alvast naar huis om wat uit rusten zodat ze er ’s avonds weer flink tegen konden, dat was eigenlijk ook ons plan, maar Kleine & Pato wilden ons nog heel graag ergens mee naar toe nemen, om te dansen! We spraken met de anderen af hoe laat we zouden komen en gingen met Pato & Kleine mee! Op naar het Kabinet waar een zeer populaire Surinaamse band uit Nederland (?) iedereen op de dansvloer kreeg! Ook Lieke & ik werden meegesleurd in de vrolijke sfeer en dansten mee op de swingende deuntjes!

Ik dansend, jaja... Fred & Ginger waren er niks bij!!

Het vuurwerk ging gestaag door en er was nauwelijks verschil merkbaar voor en na 12 uur. We hadden allerlei lekkers en heuse champagne, en hebben feestelijk het nieuwe jaar ingeluid! Daarna was het nog een stunt om een taxi te krijgen naar de stad, maar ook dat lukte uiteindelijk! Voor de hippe discotheek stond een ellenlange rij, dus hebben we ons vermaakt op een terrasje en in een bar aan de waterkant. Na erg gelachen te hebben om de ervaring van een Surinaams nieuwjaar zocht ik nog redelijk op tijd (half 5) m’n bedje weer op!

Nieuwjaarsfestiviteiten en vuurwerkpret gaat hier door tot 5 januari, dus het knalde de volgende morgen vrolijk verder, al ging het niet in alle hevigheid als de dag van te voren! Lieke & ik hoefden pas 2 januari terug naar Overbridge (ze konden niemand vinden die gek genoeg was om op 1 januari te willen werken en dus naar Overbridge op en neer te rijden). Na een eeuwigheid op ons eten te hebben gewacht, hebben we ff rustig achter het internet gezeten. Daarna hebben we een stekje gevonden op een terrasje met een perfect uitzicht op het podium waar de 1^ste Nieuw Yari Afterparty zou plaatsvinden. Daar hebben we uiteindelijk de hele avond heerlijk vertoeft! We hadden Roger nog te pakken gekregen en daar hebben we de halve avond mee op het terrasje gezeten! Ze hadden hem uiteindelijk ook zo gek gekregen om toch nog 2 daagjes te werken voor Overbridge en zodoende kwam hij ons de volgende morgen met een fikse kater ophalen om ons weer veilig in Overbridge af te zetten!Roger, ons maatje, ondanks fikse kater nog steeds bereidwillig ons overal heen te brengen... we zullen 'm missen!!

Verder zijn we alleen maar aan het werk geweest op het resort, we moeten namelijk even flink doorwerken zodat we wat tijd hebben voor ‘ons bezoek’ dat binnenkort al op de stoep staat! Wel hebben we een ietwat rare, nare ervaring gehad. Er is namelijk iemand bij ons in huis geweest, toen wij er niet waren! Tja het slot van de voordeur was nog steeds kapot (inmiddels niet meer!), en zo maakten we het ze wel erg makkelijk.. Alle andere deuren hadden we wel op slot gedaan, dus het enig waar ze bij konden was de balzaal, alias de keuken. Dat is schijnbaar toch een ware buit voor een Surinaamse inbreker, want de koelkast is zowaar geplunderd!!? Het schijnt ook een niet onbekend fenomeen te zijn dat een inbreker je eten/drinken opmaakt en dan voldaan is??
Toch een naar idee natuurlijk, maar we hebben meteen aan de bel getrokken dus zal er beter opgelet worden en het hele huis kan weer op slot! Ook worden er onderzoekjes gedaan (op z’n Surinaams) naar wie het eventueel geweest kan zijn, zoveel mensen waren er namelijk niet aanwezig met de feestdagen, maar ik verwacht niet dat ooit boven komt wie het was..

Met al dat Surinaamse eten en gehang op het resort gaat je conditie met sprongen achteruit lijkt het. Het bleek dat onze intensieve Yahtzee-competitie niet echt bijdroeg aan deze ontwikkeling, ook het sporadische spelletje Beachball in de rivier heeft geen merkbare ommekeer teweeggebracht. Lieke had het goede voornemen te gaan rennen.. Nou hou ik niet zo van doelloos rennen, maar ik heb me toch over laten halen en heb inmiddels al meerdere malen de spetters bauxietmodder uit mijn sportkleren en schoenen kunnen poetsen, goed hè?! Het is nu regenseizoen en dan is het nog wel vol te houden, maar ik ben benieuwd of ik in het droogseizoen net zo makkelijk ben mee te sleuren...

Nou jongens en meisjes, dat was het weer vanuit een regenachtig, maar nog steeds erg warm Suriname!!
Dikke Kus Anne