Bekogeld in Brownsberg!

Bekogeld in Brownsberg

De eerste maand van ons Surinaamse leventje zit er al weer op! Ik zou liegen als ik zou zeggen dat de tijd omgevlogen is, want we hebben hier toch erg moeten wennen. Geen vrees, we vermaken ons uiterst prima, en voelen ons al aardig thuis inmiddels. Tja het is natuurlijk ook niet zo dat je dagelijks naar een land als Suriname gaat en daar ‘primitiever’ gaat leven dan de lokale bevolking! Niks te klagen over ons prachtige villaatje hier hoor, maar we zijn toch echt meer dan eens door onze collega’s uitgelachen wegens ons gebrek aan radio, tv, koelkast en enige vorm van warm water!
Maar HALLELUJAH, ik kan bij deze update melden dat de Kerstman zijn ronde vroeg heeft gelopen hier in Suriname. Gunno heeft ons dit weekend blij verrast met een heuse koelkast, we zijn er de hele avond niet over uitgepraat geraakt! Ook heeft hij een knop omgezet die (als het goed is) met de zonnepanelen te maken had en dan behoort er ook warm water uit de douche te kunnen komen!!Een waar wonder, dat wij ook naar behoren zullen waarderen! :)

Deze week hebben we met de afdeling volpakketten meegelopen, tripjes dus! Jodensavanna en Brownsberg zijn eigenlijk de enige echte tripjes die Overbridge op het programma heeft staan en dat zijn beide daguitjes. Lieke en ik gingen ieder op 1 van de tripjes mee, en dan wisselen we de volgende keer de volpakketten om. Zo krijgen we ieder een ‘eigen’ indruk van het uitstapje... Voor mij stond Brownsberg op het menu & ik had er al erg veel zin in! De gasten die ik met Lloyd zou vergezellen bleken 2 uiterst vriendelijke Belgen waar Lieke & ik het gedurende hun verdere verblijf ook nog prima hebben kunnen vinden!
’s Ochtends vroeg weg bleek kwart over 9 te worden en gezien de kwaliteit van de weg kwamen we pas eind van de ochtend aan in Brownsberg. In Brownsberg heb je verschillende wandel-trails die je kan lopen, variërend van moeilijkheidsgraad, en de 1 wat verder weg dan de ander. ‘Witty Kreek’ werd ons aangeraden door andere gasten, maar omdat wij pas zo laat op de dag aangekomen waren, was die eigenlijk niet meer haalbaar om te doen. Er waren daarentegen wel twee watervallen die we op konden gaan zoeken, Leo & Irene. We besloten beide trails te doen & off we went...
Door de dichte begroeiing liepen we niet in de volle zon en dat scheelde veel, toch was het een pittige wandeling in die warmte! Steil omhoog, steil omlaag, en dan nog een stukje klimmen..m’n kuitjes konden er weer tegenaan! Onderweg zijn we naast vele hagedissen, wat brulapen op een afstandje en wat slangen ook nog een aantal apen tegengekomen. Ze waren niet echt gastvrij, en een warm welkom bleef uit... vanaf grote hoogte werden we bekogeld met takken en bladeren, en wat er nog meer binnen handbereik viel. Ze sprongen in de bomen die het dichts bij ons stonden om daar flink met de takken te schudden, in de hoop dat er vooral van alles uit viel, op ons! Niemand geraakt gelukkig, al scheelde het niet veel of 1 van onze gasten hadden we terug kunnen dragen met een flinke tak in haar schedel.. Ook zijn we een vogel tegengekomen, waarvan me de naam niet verteld kon worden, noch enige andere vorm van informatie behalve dat het vooral een LEKKERE vogel was. Dat was dan ook echt de enige reactie van 'gids Lloyd'; ‘Oh kijk daar, dat is nou echt een lekkere vogel..’ ???

Irene

Uitzicht over het Brokopondo stuwmeer (die 'palen' zijn bomen, ze dachten dat die wel weg zouden rotten als het gebied onder water stond, maar tot dusver staan ze nog fier overeind!)

Apekoppies live in actie...

Eindelijk een hagedis die me niet te snel af was!

De avonden van dit weekend hebben we gelukkig een keer niet alleen maar Yahtzeeënd of Jokerend doorgebracht, alhoewel ik moet bekennen dat ons gemiddelde aantal potjes ook niet naar beneden gehaald is.
Lloyd heeft ons meegenomen jagen, waarop? Nou op alles wat geen staart heeft, want dat eten ze... Maar geen vrees er worden ook wel eens uitzonderingen gemaakt voor dieren mét staart!
Zoveel regels en veiligheidsvoorschriften waar we in Afrika op moesten letten en die ons op het hart werden gedrukt voorafgaande aan het schieten, zo weinig werd ons op deze avond verteld! ‘Jij kon hier toch al mee schieten?’, was de vraag aan mij.. Oops!? We hebben allebei meerdere schoten gelost, waarvan 1 goed gemikt op een autowrak! We hebben sowieso niks weten te raken, maar dat vond ik niet zo erg, want zeker toen ze het over eendjes hadden (jaja eendjes ja, niet eens eenden, kleintjes dus!) wilde ik allang niks meer raken! Ik denk dat ik volgende keer Lieke gewoon vraag om voor me uit te rennen, misschien heb ik dan meer kans iets te raken! ;)

We hebben ook weer in Gunno’s gezelschap mogen vertoeven. Ditmaal was het helemaal omgekeerde rollen, omdat naast dat wij in zijn huis logeren, hij dit keer ging kamperen bij het strand. Opgevouwen in een minuscuul tentje aan de waterkant, en wij prinsheerlijk in een bed onder de klamboe in zijn slaapkamer... Maar het was erg gezellig, hij had gasten bij zich met wie hij ging kamperen en had ons uitgenodigd om ook langs te komen,en van hun kampvuurtje te genieten! En dat hebben we gedaan, we zagen langzaam de maan boven het oerwoud opkomen en de rivier verlichten op de achtergrond, onder het genot van een heerlijk fikkie en allerhande verhalen. Gunno vond het namelijk wel een leuk idee dat iedereen om beurten een ‘aparte’ ervaring deelde, gek, bijzonder, spannend, dat was naar eigen keuze!

De dag erna nam hij ons mee met zijn eigen boot naar de Jodensavanna, waar Lieke dit weekend al was geweest, maar het was toch erg leuk om met ze mee te gaan! Ik was er ook al geweest, maar had nog niet alles gezien. Zo is er ook een heuse medicinale bron daar, waar je in moet ‘baden’ om je van allerlei kwaaltjes te genezen. Nou denken wij Europeanen bij baden aan bikini’s en handdoeken.. nou, het betreft niet meer dan een miezerig stroompje water dat in een modderig plasje eindigt.. De bikini kan dus gewoon thuis gelaten worden! Toch lichtelijk bijgelovig heb ik snel m’n handen en gezicht met het water gewassen, je weet het tenslotte maar nooit, misschien hebben de muggen dan eindelijk genoeg bloed afgetapt!

Jaja, de medicinale bron.. the one and only!

Overblijfselen van de Synagoge Bereche Ve Shalom.. Leuk joh, die macro-stand op je camera!

Volgende week is het al KERSTMIS en ik ben benieuwd wat er dan voor ons op het menu staat... Zou het dan toch KIP zijn??? Gunno heeft ons uitgenodigd in Nickerie, maar het is nog niet duidelijk wat de plannen zijn hier op het resort en hoe wij daarin gepast zijn, dus voorlopig blijven onze kerstplannen nog even onduidelijk. Hoe dan ook wens ik iedereen bij deze een heeeeeeeele fijne kerst toe, en EET SMAKELIJK!!
Bij gebrek aan leuke kerstkaartjes, zijn Lieke & ik samen op zoek naar kerstelfjes gegaan om wat leuke kerst-kiekjes te maken, zodat jullie toch nog een beetje aan ons kunnen denken met kerst! Het was even zoeken, maar uiteindelijk hebben we ze toch gevonden...

Print ze uit hang ze boven je bed, in de huiskamer, boven de televisie!

MERRY CHRISTMAS EVERYBODY, namens ons en alle Surinaamse kerstelfjes!!!

Voor de trouwe fans nog even: ..de statistieken van dé Lieke vs Anne competitie:

Gewonnen Potjes Yahtzee:
Anne: 185
Lieke: 164

Geworpen Yahtzee’s:
Anne: 171
Lieke: 169

Kapotte lampen:
Anne: 1
Lieke: 3