Dit is baie lekker in skitterend Suid Afrika

Oftewel ik geniet nog steeds met volle teugen van dit mooie land. Het is pas twee weken geleden dat ik mijn laatste verhalen online gezet heb, maar heb alweer heel erg veel gedaan inmiddels dat het vertellen dubbel en dwars waard is. Naast een lang weekend dat uitmondde in een heuse week vrij waarin we allerlei dingen zijn gaan doen, hebben we met school ook een aantal leuke excursies gehad, wisselend van een bezoek aan een aquarium in Port Elizabeth (PE) tot aan een hele dag les op het strand, bij Rocky Shores.

Maar eerst zijn we nog een weekendje gaan kayakken, waar ik echt heel veel zijn in had!! Het was al een aantal keer verzet, maar het weekend van 3 maart was het dan eindelijk zo ver! Voordat we daadwerkelijk aan het kayakken waren, was het al half 4 ongeveer. Eerst moesten we nog naar Port Alfred toe, daar de Duitsers oppikken en boodschappen doen. We moesten voor 14 man 2x lunch, 2x ontbijt, en 2x avondeten meenemen, en genoeg drinken. We hadden natuurlijk weer veel te veel ingeslagen (onder het mom: liever teveel dan te weinig) en we moesten eigenlijk alles, samen met alle bagage, mee nemen in onze kayakjes. Gareth wist echter met een aantal telefoontjes regelen dat een deel al bij het kamp afgegooid zou worden. Gelukkig ook maar want we hadden nog 18km voor de boeg en dat bleek al zwaar genoeg met alleen de bagage en wat eten en drinken voor onderweg. Het was behoorlijk aanpoten om dat bootje in beweging te houden, af en toe ff een duikje nemen in de Kowie rivier en wat lunchen en dan vlug weer verder want het werd al vlug donkerder. Bij erg late schemering en zeiknat kwamen we aan bij kamp 1. Gert & ik wisten onder luid gezang als 1ste de steiger te bereiken, dat bleek de andere dagen een ietwat grotere uitdaging! Tussen dikke begroeiing stond nog een hutje verstopt met daarnaast een ideale braai-plek, en dat was ook precies wat op het menu stond voor het hele weekend: braai! Nergens elektriciteit, en zo hoort het ook, maar dan is donker toch ook echt erg donker. Met een spaarzame hoeveelheid zaklampen werden bedjes uitgezocht voor die nacht en werden de eerste spinnen gespot, bewonderd en bevreesd. En bah, wat waren het er veel! Van de groep die het weekend daarvoor 1 nacht waren gaan kayakken hoorde we al van de vele spinnen…het enige waar niemand echt naar uitkeek. Zoals de stoere rangers die wij zijn, sleepten we één voor één onze matrasjes naar buiten en hebben we met z’n allen onder de blote sterrenhemel geslapen. Dag 2 zou sportief beginnen met een flinke hike-tocht door de spin-rijke omgeving om daarna de zeilen te strijken voor een kayaktocht van 7km naar kamp 2. We hadden een erg warm weekend uitgekozen voor ons kayak-weekend en die zaterdag was het omstreeks de 40°C (gevoelstemperatuur als je aan het hiken bent: 75°C!). Toch niet helemaal goed ingeschat hebben we uiteindelijk een hike-tocht gedaan van ongeveer 16 km. Hartstikke mooi, super uitzichten onderweg, maar erg warm en we liepen grotendeels op het heetst van de dag. En natuurlijk hadden we niet genoeg water meegenomen en al helemaal geen eten. Back to basic werd de keiharde werkelijkheid, zweten, doorlopen en met 14 man 1 appel delen. Iedereen een hapje! Maar trots als een pauw zodra je die laatste meters zet en je welverdiende lunch nuttigt. Kamp 2 was veel ‘luxer’, en veel minder spinnen. Maar vooral een warme douche. Een ‘bucketshower’; je vult zelf de emmer met warm en koud water, die hang je aan een touw en via een katrolletje takel je je douche omhoog, kraantje open….heerlijk! We sliepen dit keer wel binnen, want op een heuvel waren 2 hutten gebouwd met een hele open wand waardoor je mijlenver kon kijken, over de rivier, en door de game reserve waar in het kamp gevestigd was: WAUW! Zondag had niemand de puf voor een 2e hike, dus hebben we alleen de laatste 11km kayakken nog afgemaakt. Daarna vonden we het allemaal de hoogste tijd voor een welverdiende lunch, met ijsje toe bij Guido’s aan het strand, in Port Alfred. En dat is precies wat we gedaan hebben met onze vieze lijven, in onze stinkkleren. Wat een heerlijk weekend!



Die maandag mocht iedereen vroeg zijn bed uit want we gingen een aquarium in PE en naar een leeuwenpark. Dit alles om ons de tegenstelling de laten zien tussen dieren in gevangenschap en dieren in de vrije natuur. Een wijze les over de essentie van conservatie lag aan de grondslag van dit uitje. Gareth is ook allerminst een fan van deze parken, zeker de laatste, want daar zaten sommige dieren onder werkelijk erbarmelijke omstandigheden opgesloten, heel zielig. Het was regenachtig weer dus dat maakte het een ideale dag voor dit uitje en het was toch ook wel leuk om een hoop dieren waar we over leren van dichtbij te bekijken. Zoals slangen, de puffadder, die je gelukkig in het wild niet overal ziet…levensgevaarlijk die beestjes! Ook zagen we erg veel pikkewijns (pinguins), die zijn toch ook allerschattigst!! In het leeuwenpark werd de lunch ons bijna afgepikt door een behoorlijk arrogante pauw (vervelend zeg dieren die gevoederd worden!) en zagen we her en der nog een giraffe, wildebeest en zebra staan. Wat wel erg tof was, was dat je de leeuwen van erg dichtbij kon bekijken en dat je kleine welpjes vast mocht houden, erg toeristisch en fout allemaal, maar toch ook wel erg tof en het belooft weer de nodige kiekjes natuurlijk! Ook liepen er tijgers rond, die normaliter helemaal niet voorkomen in Zuid-Afrika, maar deze hadden ze kado gekregen(?). Al bij al hebben we ons prima vermaakt, maar geef mij toch maar die onberoerde wildernis…zoals een echte ranger betaamt.

Kijk, pikkewijns...

Woensdag diende de volgende excursie zich al aan: ‘Rocky Shores’. We wisten allemaal inmiddels al dat dit betekende een hele dag les op het strand, wat erg tot de verbeelding sprak. Het weer was inmiddels compleet opgeklaard en het zonnetje meldde zich weer enthousiast, mijn dag kon al niet meer stuk. Heerlijk hebben we lopen struinen over de rotsformaties aan het strand, met ondertussen enkele educatieve onderbrekingen. Daarna kregen we lunch op de Port Alfred campus, om vervolgens koers te zetten naar een tweede strand, waar grote zandduinen ons begroetten en waar we wederom een aardige wandeling hebben gemaakt, het hele strand hebben we afgestroopt naar schelpen, dieren, alles wat ons enigszins interessant leek. Menigeen is met een grote verzameling schelpjes huiswaarts gekeerd, ook ik hebben vele zee-egeltjes en schelpen van allerlei formaten meegesleept. Lekker uitgewaaid en heerlijk gebruind/verbrand kwam iedereen verzadigd weer aan op de campus. Ook donderdag was het tijd voor een kleine excursie. Erg vroeg moesten we aantreden (vertrek om 07.00) voor een rondleiding door de lodges van Shamwari. Aangezien Shamwari een vijfsterren-resort is beloofde dat veel luxe. En dat was het ook, in zeer verschillende stijlen en prijsklasses zagen wij heel wat moois voorbij komen. Een aantal waren volgeboekt waardoor we er geen kamers mochten bezichtigen, dat was wel jammer, maar wat we wel hebben gezin was erg mooi en erg luxe allemaal. Al was het wel stijlvol luxe, zo wil ik best een paar weekjes in Afrika doorbrengen hoor, leuk tip voor een huwelijksreis hadden wij ons bedacht. Op de terugweg zijn we langs het dorpje Patterson gereden, daar zit namelijk een heus Hollands kaaswinkeltje!!Onze campus-koelkast ligt inmiddels vol met komijnkaas, mosterdkaas en weet ik veel wat nog meer.. De mensen die op de campus werken lachen zich rot om al die rare Nederlanders hier!




Vrijdag ging onze ‘lange weekend’ in. Omdat de groep in kleinere groep verdeeld op wilderniss trail ging in Shamwari was het andere deel van de groep dan vrij. Voor ons kwam dat uit op de 1ste dagen van die week. Oorspronkelijk hadden we dinsdag terug moeten zijn om woensdag op trail te gaan. Dus hadden we 5 dagen hadden we zo gedacht. Een mooie kans om wat verder weg te gaan en een mooie reis te maken. Wij hadden ons vizier op de Drakensberg gezet, daar wilden we gaan hiken. Ik wilde ook graag naar Durban, dus besloten we dan op zondag naar Durban te rijden daar te overnachten en maandag de hele dag door te brengen en daarna nog even langs Umzumbe, Hibberdene, naar een hostel waar Gert stage wil lopen, gaat lopen. Het plan was om vrijdag om 9u op pad te gaan, maar dankzij een grote creditcard-storing kregen we onze huurauto niet..lang leve de Rabobank. Uiteindelijk had 1 iemand nog een postbank-creditcard en toen konden de auto’s richting campus gebracht worden, voordat we weg waren was het al half 12 en we hadden toch nog wel een kleine 1000 km voor de boeg. In de Transkei wil je liever niet een nachtje overnachten en in Kokstad zat geen hostel meer, eenmaal voorbij Kokstad en Umtata was het al relatief zo dichtbij dat we maar in 1 keer door zijn gereden. Half 12 kwamen we aan bij het hostel, waar heel schattig over briefjes waren geplant voor ons om al het broodnodige uit te leggen. Zaterdag hebben we een prachtige tocht gemaakt waar we een aardige 7 uur mee kwijt waren. Het was best stevig aanpoten, maar dit keer hadden we genoeg eten en drinken meegenomen en het was een stuk minder warm daarboven in de bergen. Na een paar keer stevig klimmen kwamen we aan de top waar we naar ons doel te liepen: Nelson’Column & Balancing Rocks. Gigantische rotsformaties die bovenop de berg gevormd waren. Wat een kick als je dan eenmaal daar aankomt en je over de ‘hele wereld’ uit kan kijken. Onderweg zagen we de mooiste uitzichten, watervallen, allerlei dieren, echt gaaf! Zondag gingen we minder ver naar een andere waterval die ook zeker het bezichtigen waard was, aan de overkant was er nog 1 die bij minder hoog water makkelijk bereikt kon worden. Stug wilden wij daar natuurlijk ook nog dichterbij en hebben op vele manieren gepoogd de overkant te bereiken, een laatste strohalm was schoenen uit, sokken uit en lopen maar… ver kwamen we alleen niet want je voeten vroren zowat van je enkels na 2 stappen. We hebben de moed maar opgegeven en kwamen erachter dat je met de zoomlens van je camera toch ook al een heel eind kan komen.
Diezelfde dag kregen we al te horen dat er van alles veranderd was met de wilderniss trails waardoor sommigen erge pech hadden en een dag verloren van hun lange weekend, maar andere hadden erge mazzel en die wonnen er een dag bij. Die bofkonten waren wij, we hoefden nu pas woensdag terug te zijn. Dat betekende dat we ook nog mooi een dagje konden overnachten in Umzumbe, waar het hostel een jacuzzi bezat wist Gert ons te vertellen. Met dat vooruitzicht stevende wij af op ons 2e doel; Durban. Zuid-Afrika’s op 3 na grootste stad. Het duurde even voordat we hostel hadden gevonden dat ons beviel, maar na alle rompslomp en na een aantal keer fout rijden door de identieke straatjes van het schiereiland the Bluff vonden wij een prachtig hostel aan het strand, met superhoge golven en heerlijk warm zeewater. Ik kon de verleiding niet weerstaan en ben met kleren en al in het water gedoken samen met Suus & Gert, ik heb me er nog een tijdje prima vermaakt! ’S Avonds hebben we heerlijk gegeten op Wilsons’Warf, waar ik mijn ware tegenstander vond in een schaal krab, het was een waar slagveld toen ik uitgegeten was. Maandag was toegewijd aan een waar winkel-festijn, in een gigantisch winkelcentrum zijn we de hele middag zoet geweest en daarna zijn we de boulevard nog afgestruind, waar we alsnog de nodige snuisterijen opgedoken hebben, daarna zijn we nog lekker gaan eten in Durban’s beste visrestaurant, tja het leven is zo slecht nog niet in Zuid-Afrika. De helft van ons gezelschap moest woensdag vroeg weg, zij moesten namelijk wel eerder terug zijn voor de wilderniss trail, zij gingen op weg naar Coffee Bay, wij op weg naar Umzumbe. Daar kwam ons het nieuws ter ore dat er wederom wat dingen veranderd waren omtrent de wilderniss trails en wederom lachte het geluk ons toe, je raadt het al: nog een dag erbij! 2 dagen hebben we doorgebracht in het relaxte Mantis & Moon Backpackers. Lange uren in een jacuzzi, onder de bananenbladeren, beetje poolen, lekker eten een drankje, beetje surfen. Helaas wachtte ons donderdag dan toch de lange, uitgestelde terugreis. What a week!





Ik ben inmiddels net terug van de wildeniss trail, het was echt super, backpackje op, wandelschoenen aan en lekker sjokken door Shamwari, her en der pauzeren, ergens lekker lunchen (gedroogde vruchten, nootjes, stukje kaas en wat crackers), daarna nog op je dooie gemak verder wandelen en wel zien wat je tegenkomt onderweg. Het was erg warm, maar met vaak stoppen was dat verder geen enkel probleem, we beginnen er zelfs al aardig geoefend in te raken. Gareth kon zelf niet mee dus gingen we alleen met Colin en Shawn, onze gidsen.. Het was erg tof en erg gezellig. We leerden handige trucjes, zoals het ondersmeren van je potten en pannen met een mengsel van termietenheuvel (gemaakt van termietenstront en slijm) en water zodat ze niet zwart blakeren op het vuur. En hebben een heerlijk relaxte trail gehad. Onderweg nog o.a. elands, blesbucks, zebra’s gezien. En ’s avonds en ’s nachts hebben we sterren gekeken, vallende sterren gezien en satellieten geteld, ook hadden we lekker vuurtje gemaakt en hielden we om de beurt de wacht, wat betekende dat je terwijl de rest sliep het vuur aan hield en om de 10 min. Een ronde liep met de zaklamp om te kijken of we niet beslopen werden door een kudde leeuwen bijvoorbeeld. Met gevaar voor eigen leven heb ik ons weten te beschermen tegen tientallen leeuwen die ons aanvielen en heb daarbij wat krasjes op m’n been opgelopen, maar goed dat houdt een ware ranger niet tegen natuurlijk! Enkele schrammetjes kwamen ook van de bosjes waar we doorheen moesten om bij het kamp te komen…’s ochtends werd ons als klap op de vuurpijl een prachtige zonsopgang voorgeschoteld. Inmiddels ben ik weer helemaal schoon en bijgetankt, al is mijn kleding kast erg leeg en mijn wasmand erg vol. Vanavond ga ik met een aantal met Noma mee naar haar township, ze heeft voor ons een afrikaanse schotel, salade klaargemaakt en daarna gaan we naar de township-bar, ik heb er superzin in en het belooft ongetwijfeld wel weer erg gezellig te worden. Maar dat horen jullie allemaal de volgende keer wel weer…


Vriendjes & vriendinnetjes, broertjes&zusjes, paps & mams .. en de rest, dit was het weer voor vandaag, tot snel!
Dikke Kus Anne