Life in South Africa is good!

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor jullie lieve reacties en mailtjes…word from home, altijd super!!

Zit inmiddels al in m’n tweede lesweek hier in het mooie Alicedale en de tijd vliegt! De pub bij de campus is open op maandag, woensdag, en vrijdag, en daar maken wij hardwerkende studenten natuurlijk graag gebruik van na weer een dag keihard werken! Vorige week maandag was het daarbij ook karaoke-avond..Degenen die mij kennen weten dat ik een goeie zangsolo in groepsverband niet graag oversla…dus ik was braaf aanwezig. Jan Maarten zong een aantal leuke meezingers en iedereen vermaakte zich prima! Gareth, onze ranger/leraar/oppas, wilde absoluut niet zingen en rende er vandoor toen ie erachter kwam dat we hem toch opgegeven hadden voor het toepasselijke nummer (ook bekend van de delta lloyd-reclame: ‘Aawumbawé, aawumbawé….aaaaawhoeoeoeoeoe), rende hij er als een haas vandoor. Veel later kwam Gareth pas weer terug en toen mocht hij er alsnog aan geloven al zongen we met de hele groep uit volle borst mee. Daarna vonden Roel & Jan Maarten het een mooie afsluiter om Gareth in het zwembad te gooien. Deze gooide mij als tegenprestatie met kleren en al erin…sta je dan, midden in de pub zeiknat (met je witte shirtje), snel maar even omkleden, om vervolgens in droge kleren terug te keren naar de pub (niks wits aangetrokken dit keer). Inmiddels hadden al velen mijn voorbeeld mogen volgen, waardevolle dingen werden snel in veiligheid gebracht en .. PLONS! Net toen ik besloot m’n nest maar eens op te gaan zoeken, bedacht een Engelsman in de pub dat ie dat niet zo’n leuk idee vond en gooide me er nogmaals in …Ach ja what the heck, ik ben toen ook maar lekker blijven zwemmen! Gezegd mag worden Jan Maarten & Roel beide de enigen zijn die zonder nat pak de pub hebben weten te verlaten, toch knap!
Woensdag zouden we op onze 1ste Game Drive gaan…Jippie jippie, spannend spannend!! Iedereen had er superveel zin in en vol goede moed ging de wekker om 5.15u. Daar ‘opstaan’ niet echt 1 van mijn beste kwaliteiten is, wist ik het nog mooi tot 5.30u te rekken, waardoor ik wel op moest schieten want we moesten om 5.45u verzamelen. Ik merkte dat ik nog niet helemaal wakker was doordat ik m’n gel niet in m’n haar maar in m’n gezicht begon te smeren..m’n wenkbrauwen hebben de hele dag in model gezeten. Het was flink bewolkt en het regende zachtjes, maar we liepen vlug naar het verzamelpunt, waar we te horen kregen dat de game drive niet doorging vanwege het weer! Dat was balen, maar vrijdag was dan de grote dag toch aangebroken. Toch iets eerder opgestaan en m’n gel in m’n haar gesmeerd. Het was helemaal geweldig, bij binnenkomst in het park zagen we vrijwel meteen een cheetah, de stemming was gezet. We zetten onze rit door met ‘mission: Elephant’. Die we overigens niet hebben gevonden helaas, maar wel olifanten-keutels, en dat is niet mis..zeg maar formaat voetbal! Wel hebben we nog giraffes gezien, wrattenzwijnen, aapjes, allerlei soorten bokjes, waaronder impala’s (a.k.a McDonalds for lions, ze hebben namelijk een zwart-witte ‘M’ op hun kont), en springbokjes (symbool voor Zuid-Afrika). Ook kregen we op de vroege ochtend de mooiste uitzichten te zien:


(Can you see the water bucks??)





(giraffes, ze liepen met z'n 8-en bij elkaar!)

(impala kudde, er is 1 mannetje, can you find it??)

(mannetjes impala)
Tussendoor stopten we even voor warme chocolademelk en een koekje/crackertje, we waren in twee jeeps verdeeld maar kwamen even bij elkaar voor deze pauze. Robert en ik poogde nog een olifant te imiteren, of we daar erg succesvol in waren betwijfel ik, maar we hadden er zelf in ieder geval veel lol om.

Dit weekend zijn Gert & ik naar Port Alfred afgereisd om daar met Sarah & Manuela ons weekend door te brengen. Vrijdags waren we redelijk laat in Port Alfred, dus zijn we daar gebleven. Er waren allerlei misverstanden over of we nu wel of niet op de campus konden slapen die nacht, maar dat kon uiteindelijk wel en dat was dus erg gezellig. Van te voren nog ergens een hapje gaan eten en even op stap, om 12u vielen Gert & ik bijna om dus toen zijn we terug naar de campus gewandeld om te gaan pitten, we waren ook al sinds 5.15u op die ochtend en we konden onze huurauto voor het weekend zaterdag om 9.00u op gaan halen. Eerst even ontbeten op de campus, het eten viel overigens best tegen in vergelijk met onze Lily’s eten. Nog maar even genieten van onze privé-kok hier in Alicedale voordat we onze laatste 2 maanden in Port Alfred door gaan brengen. Daarna het stadje in, de auto ophalen en een bikini kopen…ja eh, die heb ik namelijk thuis gelaten…Heb zolang in de bikini van Fanny rond gespetterd, maar heb er nu weer zelf 1! Et voilá, helemaal klaar voor onze 1ste roadtrip. We hadden bedacht om via East Londen naar Cintsa te rijden, dat is ongeveer 2 uurtjes van Port Alfred af en daar ligt 1 van Zuid-Afrika’s beste hostels, althans dat zeiden de reisgidsen, de omgeving zou er mooi zijn en het lag aan de ‘wild coast’. Niks was gelogen aan de ophemelende omschrijving in onze reisgidsen, de weg er naartoe bood de mooiste uitzichten en prachtigste plaatjes en het hostel was een waar backpackers’paradise!! Buckaneers, we gaan zeker nog een keer terug en dan blijven we langer als 1 nachtje. Een hele relaxte sfeer, vriendelijk mensen. Het stond bovenop een berg, her en der houten trappetjes en hutjes en huisjes, en tenten want je kon er ook met je tent of caravan gaan staan. Ik moet er wel bij zeggen dat ik geen caravan over het pad er naartoe zou willen loodsen, maar ik zie mijn eigen vader bijvoorbeeld wel al gek genoeg om dat te proberen (nothing personal dad, hou toch wel van je!). Voor de mensen die de film ‘The Beach’ hebben gezien, op dat eiland, dat ‘dorpje’ dat ze zelf opgebouwd hebben…ZO, precies zo! Ze hadden er 2 barretjes, 1 bij het zwembad en 1 bij een klein salonnetje, waar je een massage of schoonheidsbehandelingetje kon krijgen als je wilde. Er lagen ook bodyboards, kano’s en kajaks die je gewoon mee mocht nemen naar het strand, als je ze daarna maar weer terug legde (cool huh!?). Ook hadden ze iedere dag een gratis activiteit georganiseerd, zaterdagavond was dat ‘Sundowners’; met een wijntje in je hand ergens bovenop/in een zandduin (die veel en veel en veel hoger zijn als bij ons in Nederland) naar de ondergaande zon kijken. Klonk goed, alleen het was een beetje bewolkt dus gingen we op een mini-pubcrawl, ons beter bekend als kroegentocht, alleen dan op z’n Afrikaans; je loopt sjieke restaurants binnen pakt daar een drankje en bekijkt de mooie tuinen of mooie uitzichten. Net iets anders dus…Nou was het zaterdag 12 februari en dat was een hele belangrijke dag!! Lotje werd 1!!! Zeer bijzonder dus, alleen kon ik er niet bij zijn, dus heb ik ’s ochtends beltegoed gekocht zodat ik later op de dag even kon bellen. Dat ging nog niet zonder slag of stoot want m’n telefoon wilde het krediet niet opwaarderen, ik noch Gert kreeg contact met het nummer dat je daarvoor moest bellen…ohoh? Het duurde even, maar gelukkig lukte het me op een gegeven moment. We zaten naar een toch erg mooie (ietwat bewolkte) zonsondergang te kijken op het terrasje van een restaurant op een zandduin, toen ik me bedacht dat dat wel een mooi moment was om even te bellen. Ik had Sarah, Manuela & Gert opgedragen mee te zingen en zodra wij begonnen met zingen deden de andere mensen van het hostel die erbij waren uit volle borst mee..een waar eerbetoon leek mij zo! Na de pubcrawl hadden we ons opgegeven voor een traditioneel Xhosa-diner, met traditioneel eten van de Xhosa-stam dus…Heel eerlijk, zo lekker was het niet, maar Sarah en ik hadden er de grootste lol om en het was hartstikke gezellig met andere reizigers die er ook zaten. Sarah en ik hadden al lol in de auto terug naar Buckaneers, onze eigen ‘sexy landy’ volgens onze chauffeur..ja pa een heuse landrover defender, de echte ruige variant, met het zand en stof er nog in zeg maar. Wij vonden het nogal leuk om wat te zeggen uit de raampjes (zie foto’s). ’s Avonds naar de pub, waar we ons te goed deden aan ‘springbucks’; shotjes van een soort baileys en een mintlikeurtje, best lekker. De volgende ochtend was de gratis activiteit een hemels ontbijt. Allerlei soorten meloen waaronder watermeloen, nectarines, druiven, ananas (persoonlijk niet mijn favoriet, maar het was er wel) noem het maar op, allerlei soorten vers fruit, broodjes, gekookte eieren, erg lekker allemaal en ook dit aten we met een aardig uitzicht op de achtergrond. We hadden het er erg naar ons zin daar en zijn dus ook vastbesloten er nog een keer naar terug te keren, maar dan voor langer als 1 nachtje.

(ons uitzicht, mooi hè?)

(Ons Cintsa'reisgenootschap)

('in the sexy landy')

(Zelfontspanner...aanzetten, heel hard rennen, en dan heel ontspannen gaan liggen!)

(Eh ja...dit is Gert, op z'n kop!)

(Can you see the tiny rooftops on the left?Dat is Buckaneers!!)

(..aaaah breakfast!)

Inmiddels hebben onze eerste colleges van deze week alweer achter de rug en hebben we vanmiddag achter insecten aangezeten; net echt, we renden letterlijk met de bekende vlindernetjes door het gras te hollen om maar wat te vangen. Het waren voornamelijk allerlei soorten sprinkhanen die we te pakken hadden, maar ook vlinders en kevers en een hommel en de andere groep had een gigantische sprinkhaan-achtige, werkelijk te smerig zo groot (ongeveer 10-15cm lang)…die wil ik niet in mijn bed terugvinden! Deze week gaan we naar Addo Elephant park, en daar heb ik superveel zin in..olifantjes!!! Ik hoop dat het doorgaat want onze schema’s worden hier iedere dag aangepast een game drive van vanavond en morgenavond gaat ook al niet door en ook onze kayak-trip van volgende week is verzet. Maar we hebben hier nog alle tijd en vermaken ons allemaal prima.. Life’s still good!!

Tot snel, hele dikke kus uit Alicedale,
Anne
P.S. Ik ben al best bruin!!Goed hè?! Ook rood her en der trouwens…nooit geweten dat insmeren zo’n secuur werkje was..auw!